რატომ არის საჭირო მონაცემთა დარღვევაზე რეაგირების გეგმა
მონაცემთა დარღვევაზე რეაგირების გეგმა არის წინასწარ მომზადებული დოკუმენტი, რომელიც განსაზღვრავს, ვინ, როდის, რომელ ვადებში და რომელი შინაარსით რეაგირებს ინციდენტზე. განსხვავებით ცოცხალი რეაგირებისგან, რომელიც უკვე მომხდარი ფაქტის მართვაა, გეგმა ექს-ანტე ინსტრუმენტია: ის იქმნება მაშინ, როცა არაფერი მომხდარა, რათა კრიზისის დროს გადაწყვეტილებები არ იყოს იმპროვიზაციის შედეგი. „პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ“ საქართველოს კანონი გეგმის არსებობას ცალკე არ მოითხოვს, მაგრამ მისი ყველა ელემენტი კანონით დადგენილ ვალდებულებებს ეყრდნობა — და სწორედ ამ ვალდებულებების დარღვევა იწვევს სანქციებს, რომელთაგანაც გეგმა იცავს.
გეგმის სამართლებრივი საფუძველი ორ საყრდენზეა აგებული. პირველი — უსაფრთხოების ვალდებულება: კანონის მე-27 მუხლის მე-2 პუნქტის მიხედვით, დამუშავებისთვის პასუხისმგებელი პირი და დამუშავებაზე უფლებამოსილი პირი ვალდებული არიან მიიღონ შესაძლო და თანამდევ საფრთხეების შესაბამისი ორგანიზაციული და ტექნიკური ზომები, მათ შორის ფსევდონიმიზაცია, წვდომის აღრიცხვა და ინფორმაციული უსაფრთხოების მექანიზმები. მეორე — ინციდენტის აღრიცხვისა და შეტყობინების ვალდებულებები 29-ე და 30-ე მუხლებით.