რას აწესრიგებს საერთაშორისო კრიპტო-ტრანზაქციების სამართლებრივი რეჟიმი
კონვერტირებადი ვირტუალური აქტივების გადაცემა საერთაშორისო დონეზე ფულის გათეთრებისა და ტერორიზმის დაფინანსების აღკვეთის შესახებ კანონის სპეციალური რეგულაციის ობიექტია. ამ გვერდზე ჩვენ ვხსნით კანონის მე-17-1, მე-18 და მე-19 მუხლებს — კონვერტირებადი ვირტუალური აქტივის გადაცემის ცნებას, თანმხლები ინფორმაციის მოთხოვნებს, გაძლიერებულ პრევენციულ ღონისძიებებს და მაღალი რისკის იურისდიქციების რეჟიმს. ეს მასალა სასარგებლოა იმ პირებისთვის, ვინც საზღვარგარეთ ახორციელებს კრიპტო-ოპერაციებს ან მომსახურებას უწევს ასეთ ოპერაციებს — პროვაიდერებისთვის, ინვესტორებისთვის და ბიზნესისთვის, რომელიც კრიპტო-აქტივებს გადახდის საშუალებად იყენებს. მიზანი მარტივია: თითოეულმა მონაწილემ იცოდეს, რომელი მოთხოვნა ეხება მის როლს და რა შედეგი ელის მის დარღვევას.
ამ ნაკადებს ქვემოთ მდგარი საგადასახადო წესებისთვის — კრიპტო შემოსავლის კლასიფიკაციისა და განაკვეთებისთვის — იხილეთ ჩვენი კრიპტოვალუტის დაბეგვრის გვერდი.
კონვერტირებადი ვირტუალური აქტივის გადაცემა და თანმხლები ინფორმაცია
კანონის მე-17-1 მუხლის მიხედვით, კონვერტირებადი ვირტუალური აქტივის გადაცემა არის ინიციატორის მიერ ან მისი დავალებით/თანხმობით, ციფრული საშუალებით მიმღებისთვის ამ აქტივის ხელმისაწვდომობის უზრუნველსაყოფად შესრულებული ოპერაცია. გადაცემისას შესაძლებელია ინიციატორი და მიმღები ერთი და იგივე პირი იყოს ან ორივე მათგანს მომსახურებას ერთი პროვაიდერი უწევდეს. ეს განმარტება მნიშვნელოვანია, რადგან სწორედ მას მიეწერება სპეციალური ტრანსფერტული წესები, რომლებიც კლასიკურ საბანკო გადარიცხვებზე აგებულ მოდელს ეყრდნობა, მაგრამ ციფრულ აქტივებზე ადაპტირებული ფორმით ვრცელდება.
ვირტუალური აქტივის მომსახურების პროვაიდერი ვალდებულია უზრუნველყოს, რომ ასეთ გადაცემას ან/და მიღებას თან ახლდეს საზედამხედველო ორგანოს მიერ დადგენილი წესით განსაზღვრული თანმხლები ინფორმაცია. თუ გადაცემა სრულად არ შეიცავს ინიციატორის/მიმღების საიდენტიფიკაციო მონაცემებს, მიმღების პროვაიდერმა უნდა შეისწავლოს, არსებობს თუ არა კანონით გათვალისწინებული ანგარიშგების წარდგენის საფუძველი. პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ საერთაშორისო კრიპტო-გადარიცხვებისას გამგზავრებისა და მიღების მხარეები ორივე პასუხისმგებელნი არიან ინფორმაციის სისრულეზე, ხოლო ხარვეზი ანგარიშგებამდე და შემდგომ ღონისძიებებამდე მიგვიყვანს.