ფულის გათეთრებისა და კლიენტის იდენტიფიკაცია

სამართლებრივი რისკის შეფასება

რა არის რისკზე დაფუძნებული მიდგომა?

კანონის ცენტრალური პრინციპი: პრევენციული ზომები რისკის დონის პროპორციული უნდა იყოს. დაბალ რისკზე კანონით დაშვებულია გამარტივება, მომეტებულზე — გაძლიერებული ზომები აუცილებელია.

როგორ ხდება დაბალი რისკის დადგენა?

მკაცრად შეზღუდულ შემთხვევებში, სამსახურის უფროსის ნორმატიული აქტით გათავისუფლებით. მაგალითია ელექტრონული ფულის ინსტრუმენტი, რომელზეც თანხა 500 ლარს არ აღემატება და გადარიცხვის თვიური ლიმიტი 500 ლარია — გარკვეულ პირობებში ზღვარი 1 500 ლარამდე იზრდება. გამარტივება პროდუქტის არქიტექტურით იმსახურება.

რა ეკისრება მომეტებული რისკის კლიენტთან?

საბაზისო ღონისძიებების გარდა: დამატებითი ინფორმაცია ქონებასა და საქმიანობაზე, მონაცემების ხშირი განახლება, ხელმძღვანელობის ნებართვა, წყაროების დადგენა — მათ შორის კონვერტირებადი ვირტუალური აქტივის — და გაძლიერებული მონიტორინგი.

რა არის უჩვეულო გარიგება?

რთული, უჩვეულოდ დიდი გარიგება ან გარიგებათა უჩვეულო ერთობლიობა აშკარა ეკონომიკური ან კანონიერი მიზნის გარეშე. ასეთი გარიგება შეისწავლება და მიზეზები დგინდება; ზედამხედველობის მოთხოვნისას კი მისი შესწავლა უნდა დაასაბუთოთ.

3 წთ·9 იან 2026

სერვისის შესახებ

რისკზე დაფუძნებული მიდგომა ფულის გათეთრებისა და ტერორიზმის დაფინანსების აღკვეთის შესახებ კანონის ცენტრალური იდეაა: ყველა კლიენტი და ყველა გარიგება ერთნაირად არ არის სახიფათო, და ზომები რისკს უნდა შეესაბამებოდეს. სამართლებრივი რისკის შეფასება სწორედ ამ ლოგიკის გამოყენებაა: ანგარიშვალდებული პირის პროცესების, კლიენტებისა და პროდუქტების მიხედვით რისკების იდენტიფიკაცია, კლასიფიკაცია და ზომების დაგეგმვა — კანონით დადგენილი მეთოდოლოგიის შესაბამისად. ჩვენი სერვისი ამ შეფასების ჩატარებასა და დოკუმენტირებაში ეხმარება ისე, რომ შედეგი ზედამხედველობის ორგანოსთანაც დასაბუთებადი იყოს და ბიზნესისთვისაც გამოყენებადი.

რისკების შეფასების მეთოდოლოგია

კანონის მერვე მუხლი საფუძველს ადგენს: ანგარიშვალდებულმა პირმა თავისი საქმიანობის ხასიათისა და მოცულობის გათვალისწინებით უნდა დანერგოს რისკების შეფასებისა და მართვის ეფექტიანი სისტემა და შეაფასოს რისკები კლიენტისა და ბენეფიციარი მესაკუთრის, მათი საქმიანობისა და იურისდიქციის, პროდუქტის, მომსახურების ან მისი მიწოდების საშუალების და გარიგების საფუძველზე. ახალი ტექნოლოგიის ან პროდუქტის დანერგვამდე რისკები წინასწარ ფასდება, ხოლო კლიენტის რისკის დონე — ერთჯერადი გარიგების დადებამდე და ურთიერთობის დამყარებამდე განისაზღვრება. შეფასებისას გათვალისწინებულ უნდა იყოს ეროვნული რისკების შეფასება და სამსახურისა და ზედამხედველობის ორგანოს მითითებები. სწორედ აქ იბადება სამართლებრივი რისკის შეფასების სამუშაო: ზოგადი მოთხოვნიდან კონკრეტულ, დასაბუთებულ და პერიოდულად განახლებად დოკუმენტამდე.

დაბალი რისკი და გამარტივებული მიდგომა

მეცხრე მუხლი დაბალი რისკის მომსახურებას ეხება: ანგარიშვალდებული პირი სამსახურის უფროსის ნორმატიული აქტით, მკაცრად შეზღუდულ შემთხვევებში შეიძლება გათავისუფლდეს ცალკეული მოთხოვნების შესრულებისგან ისეთი მომსახურების გაწევისას, რომელიც დაბალ რისკებს შეიცავს — გამონაკლისი სათანადოდ დასაბუთებული უნდა იყოს და კონკრეტულ ჯგუფზე ან საქმიანობაზე ვრცელდებოდეს. კანონი კონკრეტულ მაგალითსაც იძლევა: ელექტრონული ფულის ინსტრუმენტით საგადახდო მომსახურება შეიძლება გამარტივებულ რეჟიმში მოექცეს, თუ ინსტრუმენტით შესაძლებელია გადარიცხვა მხოლოდ საქონლის ან მომსახურების საფასურის გადახდისთვის, მასზე დროის ნებისმიერ მომენტში შენახული თანხა 500 ლარს არ აღემატება, გადარიცხვის ჯამური ლიმიტი თვეში 500 ლარია და ანონიმური ჩარიცხვა გამორიცხულია; ამ შემთხვევაში თანხობრივი ზღვარი შეიძლება 1 500 ლარამდეც გაიზარდოს დადგენილი პირობებით. ეს მაგალითი კარგად აჩვენებს ლოგიკას: გამარტივება პროდუქტის არქიტექტურით იმსახურება და არა სურვილით.

განახლდა: 17 ნოე 2026

გადამოწმებულია მოქმედ კანონმდებლობასთან: 9 ივლ 2026

სამართლებრივი საფუძველი: