ელექტრონული დოკუმენტისა და ხელმოწერის კანონის არე
ციფრული იდენტობის სამართლებრივი ჩარჩო საქართველოში „ელექტრონული დოკუმენტისა და ელექტრონული ხელმოწერის შესახებ“ კანონს ეყრდნობა და სწორედ ეს კანონი ქმნის იმ სანდო საფუძველს, რომელზეც მომხმარებლის მიერ კონტროლირებადი იდენტობის მოდელია აგებული. ამავე ლოგიკით, კანონი არც ეროვნული ბანკისა და საფინანსო სექტორის წარმომადგენლებს არ აიძულებს მკაცრად გაჰყვნენ ზოგად მოდელს — მათთვის განსხვავებული პირობების გამოყენება დაშვებულია, თუ ეს ეროვნული ბანკის დადგენილ წესებს ემორჩილება. კანონის პირველი მუხლის თანახმად, ის განსაზღვრავს ელექტრონული დოკუმენტის, ელექტრონული ხელმოწერისა და ელექტრონული სანდო მომსახურების გამოყენების სამართლებრივ საფუძვლებს. ამავე დროს, კანონი არ ზღუდავს ფიზიკური და კერძო სამართლის იურიდიული პირების უფლებას, საკუთარი არჩევანის შესაბამისად გამოიყენონ მატერიალური დოკუმენტი, პირადი ხელმოწერა ან კანონისგან განსხვავებული პირობებით შესრულებული ელექტრონული დოკუმენტი და ხელმოწერა. კანონის მოქმედება არ ვრცელდება სახელმწიფო საიდუმლოებად აღიარებულ ინფორმაციაზე. ეს მოქნილობა სწორედ იმ არჩევანის თავისუფლებას ემსახურება, რომელზეც თვითმმართველი ციფრული იდენტობაა აგებული.