პლატფორმის პასუხისმგებლობა — შუალედური მომსახურების სამართლებრივი რეჟიმი
ციფრული პლატფორმის პასუხისმგებლობა საქართველოში შუალედური მომსახურების სამ ტიპზეა აგებული: ინფორმაციის გატარება (მუხლი 11), ქეშირება (მუხლი 12) და ჰოსტინგი (მუხლი 13) — ტერმინები, რომლებიც მუხლი 2-ის განმარტებების სისტემიდან მოდის და მთელ რეჟიმს ატარებს. თითოეულ ტიპზე კანონი პასუხისგან თავისუფლების პირობებს აწესრიგებს, ზოგადი მონიტორინგის ვალდებულებას კრძალავს (მუხლი 14) და აგენტოს ზედამხედველობასა და ჯარიმას (მუხლები 16 და 20) აწყობს, გასაჩივრების გზასთან ერთად (მუხლი 21). ამ გვერდზე ეს რეჟიმი ოპერატორის პრაქტიკული პერსპექტივით არის განმარტებული.
ოპერატორისთვის პირველი შეკითხვა ყოველთვის კლასიფიკაციაა: რომელი ტიპის შუალედური მომსახურებას აწვდის პლატფორმა თითოეულ ფუნქციაზე — გატარებას, ქეშირებას თუ ჰოსტინგს. პრაქტიკაში პლატფორმა ხშირად სამივე ფუნქციას აერთიანებს სხვადასხვა განყოფილებაში ერთდროულად, და სწორედ ამიტომ პასუხისმგებლობის სრული სამართლებრივი ანალიზი ფუნქციებად იშლება: ელფოსტის გადაცემა გატარების რეჟიმზე დგას, დროებითი ასლი — ქეშირების რეჟიმზე, მომხმარებლის კონტენტის შენახვა — ჰოსტინგის რეჟიმზე. ამ ფუნქციური დაყოფის გარეშე ვერც თავისუფლების პირობები შემოწმდება და ვერც შეტყობინებების პროცედურა აიგება.
გატარება და ქეშირება — მუხლები 11 და 12
მუხლი 11 წესრიგს აძლევს ტექნიკურ ფენას: გატარებისას ან ქსელზე წვდომის უზრუნველყოფისას შუალედური მომსახურების მიმწოდებელი ინფორმაციაზე პასუხისმგებელი არ არის, თუ იგი არ ყოფილა გატარების ინიციატორი, არ აურჩევია მიმღები და არ შეურჩევია ან არ შეუცვლია ინფორმაციის შინაარსი; დროებითი შენახვა მხოლოდ გადასაცემად აუცილებელი დროის ფარგლებშია დაშვებული. ქეშირების რეჟიმი მუხლი 12-ით იმავე ლოგიკას მიჰყვება: ავტომატური, შუალედური და დროებითი შენახვა თავისუფლებას იმსახურებს, თუ არ ხდება შინაარსის შემცვლელი ცვლილება, იცავს განახლების წესებს და წყაროდან ამოღებული ინფორმაცია დაუყოვნებლივ იშლება. ოპერატორისთვის ეს ნიშნავს: ტექნიკური ფუნქციის ზუსტი დოკუმენტირება პასუხისმგებლობის საზღვრის დადგენის საფუძველია.
ჰოსტინგი — მუხლი 13 და შეტყობინების ეფექტი
შენახული ინფორმაციის შემთხვევაში მუხლი 13 ორ ალტერნატიულ პირობას აწესრიგებს: მიმწოდებელი პასუხს არ აგებს, თუ მას არ აქვს ფაქტობრივი ცოდნა უკანონო საქმიანობის ან ინფორმაციის შესახებ, ანდა ფაქტობრივი ცოდნის მიღებისთანავე დაუყოვნებლივ ამოიღებს უკანონო ინფორმაციას ან შეზღუდავს მის ხელმისაწვდომობას. შეტყობინების მოდელი სწორედ აქ იხსნება: ცოდნის მომენტიდან იწყება „დაუყოვნებლივ“ მოქმედების ვალდებულება, და ამ მოქმედების ფაქტი და დრო ოპერატორმა უნდა აჩვენოს — აქედან გამომდინარეობს შეტყობინებების რეგისტრის აწყობის პრაქტიკული ღირებულება: თითოეული შეტყობინების მიღების დრო, შემოწმება და რეაგირების ფაქტი ფიქსირდება და საჭიროების შემთხვევაში მტკიცებულებად იქცევა. გამონაკლისიც განსაზღვრულია — თავისუფლება არ ვრცელდება, თუ შუალედური მომსახურების მიმღები მიმწოდებლის სახელით მოქმედებს ან მიმწოდებელს მართავს.