მუხლი 379 – ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის გაქცევა: რას ითვლის კანონი დანაშაულად
საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლი 379 ადგენს პასუხისმგებლობას დაკავების ადგილიდან, პენიტენციური დაწესებულებიდან ან მოთავსების სხვა ადგილიდან, გაყვანისას ან გადაყვანისას და ასევე ექსტრადიციისას ბრალდებულის ან მსჯავრდებულის გაქცევაზე. ნორმა იცავს სახელმწიფოს იმ ინტერესს, რომ სისხლისსამართლებრივი პროცესი და მსჯავრის აღსრულება შეუფერხებლად მიმდინარეობდეს – ამიტომ გაქცევა ცალკე დანაშაულად არის გამოყოფილი.
მუხლის ტექსტიდან ცხადია, რომ ის ფარავს სხვადასხვა სიტუაციას: გაქცევა იზოლატორიდან, პენიტენციური დაწესებულებიდან, მოთავსების სხვა ადგილიდან, ასევე გაყვანის ან გადაყვანის დროს და ექსტრადიციისას. ანუ დანაშაულის ადგილის ფორმალური სახე არ არის გადამწყვეტი – მთავარია, პირი იმყოფებოდა კანონიერად შეზღუდული თავისუფლების მდგომარეობაში და ამ მდგომარეობისგან თავი დააღწია უფლებამოსილი ორგანოების ნებართვის გარეშე.