სერვისის შესახებ
მედიაციის ღირებულება საბოლოო დოკუმენტში ჯდება: სამედიაციო მორიგება ის წერილობითი აქტია, რომელშიც მედიაციის შედეგი ფიქსირდება და რომლის ხარისხი განსაზღვრავს მის შესრულებადობას. „მედიაციის შესახებ“ კანონის მუხლები 8, 9 და 10 სწორედ ამ დოკუმენტის გარშემო აწყობს წესებს: რა უნდა განუმარტოს მედიატორმა მხარეებს პროცესის დაწყებამდე, ვინ ადგენს მორიგებას და ვინ აწერს ხელს, და როგორ შეიძლება მორიგების ფაქტის დამტკიცება კონფიდენციალურობის რეჟიმის პირობებში. ჩვენი სერვისი მხარეებს სწორედ ამ დოკუმენტის ხარისხიან მომზადებაში ეხმარება.
რა უნდა იყოს ცნობილი მედიაციის დაწყებამდე
მუხლი 8 მედიატორს მედიაციის დაწყებამდე ავალდებულებს, მხარეებს განუმარტოს პროცესის წარმართვის პრინციპები, საკუთარი როლი, მხარეთა უფლებები — წარმომადგენლების მეშვეობით მონაწილეობის უფლების ჩათვლით — მოვალეობები, მედიაციის შესაძლო შედეგები და, რაც ამ გვერდისთვის გადამწყვეტია, მხარეთა შეთანხმების მიღწევის შედეგად შედგენილი სამედიაციო მორიგების აღსრულების წესი, აგრეთვე მედიატორის ანაზღაურების წესი და პირობები. ეს ნიშნავს, რომ შინაარსობრივი სიცხადე დოკუმენტის დაწერამდე კი არა, პროცესის დაწყებამდე იბადება: მხარემ უნდა იცოდეს, როგორ აღსრულდება მის მიერ ხელმოწერილი მორიგება, სანამ მორიგების პირობებზე დაიწყებს მოლაპარაკებას.
ამავე მუხლით განსაზღვრულია პროცესის რამდენიმე საყრდენი პირობა: მედიაციის ხანგრძლივობა შეზღუდული არ არის, თუ მედიაციის თაობაზე შეთანხმებით ან კანონით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, და მხარეები უზრუნველყოფილი უნდა იყვნენ საკმარისი დროითა და შესაძლებლობით შეთანხმების მისაღწევად; მხარე მონაწილეობს როგორც უშუალოდ, ისე წარმომადგენლის მეშვეობით, ხოლო მედიატორი მედიაციას წარმართავს როგორც ერთობლივი, ისე ინდივიდუალური კომუნიკაციის მეშვეობით. მხარეები შეიძლება შეთანხმდნენ მედიაციის წარმართვის ისეთ წესზეც, რომელიც კანონით არ არის დადგენილი — მათ შორის იმაზეც, როგორ დაიწეროს და შეიმუშავოს საბოლოო დოკუმენტი. ეს თავისუფლება პრაქტიკულ იარაღად იქცევა: წინასწარ დათქმული დაწერის წესი მორიგების ხარისხს პროცესის დაწყებამდევე ამაღლებს.
ვინ ადგენს მორიგებას და ვინ აწერს ხელს
მუხლი 9 ამ კითხვას მკაფიოდ პასუხობს: სამედიაციო მორიგების შედგენას უზრუნველყოფენ მხარეები ან/და მხარეთა წარმომადგენლები; მედიატორი შეიძლება დაეხმაროს მხარეებს მის შედგენაში, მაგრამ დოკუმენტის ავტორი მხოლოდ მხარეები არიან — მედიატორს დავასთან დაკავშირებული გადაწყვეტილების მიღების უფლება არა აქვს. ფორმის მოთხოვნა ორმაგია: მორიგება წერილობით დგება და მას ხელს აწერენ როგორც მხარეები, ისე მედიატორი. ხელმოწერების ეს შემადგენლობა შეცდომისთვის ადგილს არ ტოვებს: მედიატორის ხელმოწერის გარეშე დარჩენილი დოკუმენტი კანონის მოთხოვნას არ აკმაყოფილებს. ამავე მუხლით, მედიაციის დასრულების საფუძვლებს შორისაა მხარეთა წერილობითი შეთანხმება დავის ურთიერთშეთანხმებით დასრულებაზე — და მხარის მოთხოვნით მედიატორი გასცემს მედიაციის დასრულების დამადასტურებელ დოკუმენტს, რომელიც პროცესის ფაქტის დამადასტურებლადაც გამოდგება. დასრულების სხვა საფუძვლებიც კანონითაა გათვალისწინებული — მხარის წერილობითი უარი, ვადის ამოწურვა ან მედიატორის განცხადება გაგრძელების არაგონივრულობის შესახებ — და თითოეულ ამ შემთხვევაში დადასტურებითი დოკუმენტის გაცემა მხარის მოთხოვნაზეა დამოკიდებული.










