კანონის არსი, გამოყენების სფერო და სახელმწიფო პოლიტიკა
წამლისა და ფარმაცევტული საქმიანობის შესახებ საქართველოს კანონმდებლობა მოიცავს საქართველოს კონსტიტუციას, საერთაშორისო ხელშეკრულებებსა და შეთანხმებებს, ამ სფეროს რეგულირებელ კანონსა და სხვა საკანონმდებლო თუ კანონქვემდებარე ნორმატიულ აქტებს. კანონის მიზანია, ხელი შეუწყოს სანდო ფარმაცევტულ პროდუქტზე მოსახლეობის ხელმისაწვდომობის ზრდას, რის უზრუნველსაყოფადაც ის ადგენს ფარმაცევტული პროდუქტის მიმოქცევის რეგულირების სამართლებრივ საფუძვლებს და ამ სფეროში მოქმედ ფიზიკურ და იურიდიულ პირთა უფლება-მოვალეობებს. სახელმწიფო პოლიტიკა ფარმაცევტული პროდუქტის მიმოქცევის სფეროში ითვალისწინებს საქართველოს ბაზარზე ხარისხიანი, უსაფრთხო და ეფექტიანი ფარმაცევტული პროდუქტის ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფას. კომპლემენტარულ სამკურნალო საშუალებაზე, ბიოლოგიურად აქტიურ დანამატსა და პარასამკურნალო საშუალებაზე სახელმწიფო რეგულირების მექანიზმები ვრცელდება მხოლოდ ნებაყოფლობითი რეგისტრაციის შემთხვევაში, ხოლო არაინვაზიური კონტრაცეპტული მექანიკური საშუალება ამ რეგულირებისგან თავისუფალია. ამრიგად, კანონი ქმნის სამართლებრივ ჩარჩოს, რომელიც აერთიანებს სახელმწიფო ზედამხედველობასა და ბაზრის მონაწილეთა თვითგანსაზღვრას.