ტელემედიცინის სამართლებრივი განმარტება
ტელემედიცინა საექიმო საქმიანობის შესახებ კანონში განმარტებულია როგორც სამედიცინო მომსახურების დისტანციური უზრუნველყოფა, რომელსაც სამედიცინო დარგის პროფესიონალი ახორციელებს საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიების საშუალებით და რომლის მიზანია ინფორმაციის გაცვლა დაავადებათა დიაგნოსტიკის, მკურნალობისა და პროფილაქტიკისთვის, აგრეთვე სამედიცინო პერსონალის უწყვეტი განათლების, სამედიცინო კვლევისა და მისი შედეგების შეფასებისთვის. ეს განმარტება განსაზღვრავს მთელ სამართლებრივ რეჟიმს: ვინ, რომელი ტექნოლოგიებით და რომელი მიზნებით შეიძლება იყოს ტელემედიცინის სუბიექტი.
ტელემედიცინის განმარტებაში ჩადებულია ორი მიმართულება — დიაგნოსტიკა-მკურნალობა და განათლება-კვლევა. პირველი პაციენტზეა ორიენტირებული და სწორედ მას შეეხება ამ გვერდის მთავარი ყურადღება; მეორე კი სამედიცინო პერსონალის უწყვეტ განვითარებასა და სამეცნიერო საქმიანობას ემსახურება. ორივე შემთხვევაში სამართლებრივი ჩარჩო ერთია: სერვისის ავტორი და პასუხისმგებელი პროფესიონალია, ტექნოლოგია კი მხოლოდ საშუალებაა.
მნიშვნელოვანია, რომ კანონი ტელემედიცინას განიხილავს საექიმო საქმიანობის ფარგლებში — ეს არ არის ცალკე პროფესია, არამედ სამედიცინო მომსახურების ფორმა. ამიტომ ტელემედიცინური მომსახურებაზე გავრცელდება ყველა ის მოთხოვნა, რაც საექიმო საქმიანობას ეკისრება: სამედიცინო სტანდარტები, ეთიკური ნორმები და კვალიფიკაციის მოთხოვნები.
ვინ არის უფლებამოსილი ტელემედიცინური კონსულტაციისთვის
ტელემედიცინის გამოყენებით სამედიცინო კონსულტაციის მიღების უფლება აქვს მხოლოდ დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტს. ტელემედიცინის გამოყენებით მიღებული სამედიცინო კონსულტაციის საფუძველზე პაციენტს რეკომენდაციას აძლევს მხოლოდ დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტი. პაციენტისათვის ამ ფორმით გაწეული სამედიცინო მომსახურების შედეგებზე პასუხისმგებელია ის სუბიექტი, რომელიც უშუალოდ გასცემს რეკომენდაციას.
პაციენტისთვის ასევე მნიშვნელოვანია, რომ კონსულტაციის დროს ექიმის ვინაობა ცნობილი და შემოწმებადია: დამოუკიდებელი საექიმო საქმიანობის სუბიექტის სტატუსი სახელმწიფო სერტიფიკატზეა დაფუძნებული, რაც ნიშნავს, რომ დისტანციური მომსახურების დროსაც შესაძლებელია ექიმის კვალიფიკაციის გადამოწმება — იგივე დაცვა, რაც ჩვეულებრივი ვიზიტი.
ეს ნორმები ხაზს უსვამს პასუხისმგებლობის ცენტრს: დისტანციურობა ვერ ხსნის ექიმს პასუხისმგებლობისგან და ვერ აქცევს პლატფორმას მომსახურების ნამდვილ ავტორად. პაციენტისთვის ეს ნიშნავს, რომ მომსახურების ხარისხზე პრეტენზია ზუსტად იმ სუბიექტის მიმართ იქნება მიმართული, ვინც რეკომენდაცია გასცა — და არა ტექნიკურ შუამავალთან.