კონფიდენციალურობის ხელშეკრულების სამართლებრივი საფუძველი და ხელშეკრულების თავისუფლება
კონფიდენციალურობის ხელშეკრულება საქართველოს სამოქალაქო კოდექსში ცალკე დასახელებულ ხელშეკრულებად არ ფიგურირებს — ის მთელი სიმტკიცე ხელშეკრულების თავისუფლების პრინციპზე დგას. კერძო სამართლის სუბიექტებს კანონის ფარგლებში თავისუფლად შეუძლიათ დადონ ხელშეკრულებები და განსაზღვრონ მათი შინაარსი; მათ უფლება აქვთ დადონ ისეთი ხელშეკრულებებიც, რომლებიც კანონით გათვალისწინებული არ არის, მაგრამ არ ეწინააღმდეგება მას (მუხლი 319, ნაწილი 1). სწორედ ამ ნორმაზე აიგება ვალდებულება ინფორმაციის არგამჟღავნების შესახებ: მხარეები თავად ქმნიან იმ წესებს, რომლითაც გაცვლილი ინფორმაცია იცავს.
ამასთან, თავისუფლება აბსოლუტური არ არის: თუ ერთ-ერთ მხარეს ბაზარზე დომინირებული მდგომარეობა უკავია, შესაბამის სფეროში მას ხელშეკრულების დადების ვალდებულება ეკისრება და არ შეუძლია კონტრაჰენტს უსაფუძვლოდ შესთავაზოს არათანაბარი პირობები; მომხმარებლის პოზიციაში მყოფ პირსაც დაუსაბუთებლად არ შეიძლება უთხრან უარი ხელშეკრულებაზე (მუხლი 319, ნაწილები 2 და 3). კონფიდენციალურობის ხელშეკრულების შედგენისას ეს საზღვრები მაშინ ხდება რეალური, როცა მოლაპარაკების პარტნიორი ძლიერი ბაზრის მოთამაშეა.
ინფორმაციის გაცემის ვალდებულება და მისი ზღვრები
ვალდებულებიდან შეიძლება გამომდინარეობდეს ამა თუ იმ ინფორმაციის მიღების უფლება: ინფორმაციის გაცემა უზრუნველყოფილი უნდა იყოს მაშინ, როცა მას მნიშვნელობა აქვს ვალდებულების შინაარსის განსაზღვრისთვის და კონტრაჰენტს შეუძლია საკუთარი უფლების შელახვის გარეშე გასცეს ის, ხოლო ინფორმაციის გაცემის ხარჯები ვალდებულ პირს უნდა აუნაზღაუროს მიმღებმა (მუხლი 318). კონფიდენციალურობის ხელშეკრულების პრაქტიკაში ეს ნორმა ორმხრივად მუშაობს: ერთი მხრივ, ის ასახავს იმას, რომ ინფორმაცია ვალდებულების შინაარსთან ისეა დაკავშირებული; მეორე მხრივ, ის მართავს თანამშრომლობის ფარგლებს — რა ინფორმაციაზე არსებობს მიღების უფლება და რა რჩება მხოლოდ მხარეთა შეთანხმების საგნად.
კარგად შედგენული კონფიდენციალურობის ხელშეკრულება ზუსტად განსაზღვრავს, რა არის დაცული ინფორმაცია, ვის შეიძლება მისი გადაცემა (მაგალითად, მრჩევლებს, კონსულტანტებს), რომელი მიზნებისთვის გამოიყენება და რა ხდება თანამშრომლობის დასრულების შემდეგ. სადაც ეს ელემენტები აკლია, დავა ხშირად იმაზე აღწევს, თუ საერთოდ იყო თუ არა ინფორმაცია კონფიდენციალური.