სპორტსმენის სტატუსი სპორტის კანონით
სპორტის შესახებ საქართველოს კანონი სპორტსმენის სტატუსს მუხლი 21-ში განსაზღვრავს, და ეს განსაზღვრებანი წარმომადგენლობის მთელ სტრატეგიაზე აისახება. სპორტსმენი არის პირი, რომელიც მისდევს სპორტს და გამოდის შეჯიბრებებში. სპორტსმენი, რომლისთვისაც სპორტი შემოსავლის ძირითადი წყაროა, არის პროფესიონალი, და „სპორტსმენი“ პროფესიადაა აღიარებული. სპორტსმენის, მწვრთნელის, მსაჯისა და სხვა სპეციალისტების პროფესიული მოღვაწეობა, როცა ის შემოსავლის ძირითადი წყაროა, შრომის კანონმდებლობით ხორციელდება. ამიტომ ათლეტის კონტრაქტი კლუბთან ან ფედერაციასთან არაა რაიმე განსაკუთრებული „სპორტული“ გარიგება — ის შრომითი ხელშეკრულებაა თავისი ყველა გარანტიით. წარმომადგენელი ზუსტად ამ სამართლებრივი კვალიფიკაციის ჭრილში უნდა მოქმედებდეს: სადაც კანონი შრომით ურთიერთობაზე იტყვის, იქ სპორტული ჩვეულება კანონს ვერ ჩაანაცვლებს.
პროფესიონალი სპორტსმენის კონტრაქტი და დაზღვევა
კანონის მიხედვით, სპორტში დასაქმებული პირები, როგორც წესი, მუშაობენ ინდივიდუალური შრომითი ხელშეკრულების საფუძველზე. სპორტსმენთან კონტრაქტის გაფორმება და ხელშეკრულების სხვა ფორმის დაწესება, სპორტში მოღვაწეობისა და შეჯიბრებებში პროფესიულ საწყისებზე მონაწილეობის პირობები განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით, საერთაშორისო სპორტული ორგანიზაციების წესდებებით, დებულებებითა და სხვა მარეგლამენტირებელი დოკუმენტებით. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ერთი იმპერატიული მოთხოვნა: შრომითი ხელშეკრულება, რომელსაც აფორმებს პროფესიონალი სპორტსმენი, სპორტში მოღვაწეობისა და შეჯიბრებებში მონაწილეობის პირობებთან ერთად უნდა შეიცავდეს ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის დაზღვევის პირობებს. ეს ნიშნავს, რომ კონტრაქტი დაზღვევის პუნქტის გარეშე კანონიერად შეუძლებელია, და წარმომადგენელი მოლაპარაკებებისას სწორედ ამ მინიმუმს ვერ გადათმობს.
დოპინგის საფრთხეები და ათლეტის დაცვა
მუხლი 22-3 ადგენს დოპინგის წინააღმდეგ ბრძოლის ზოგად საფუძვლებს: საქართველოში დოპინგის პრევენცია და მის წინააღმდეგ ბრძოლა ხორციელდება ევროპის საბჭოს დოპინგსაწინააღმდეგო კონვენციის, იუნესკოს საერთაშორისო კონვენციის, მსოფლიო ანტიდოპინგური კოდექსისა და მასთან დაკავშირებული საერთაშორისო სტანდარტების, საქართველოს ანტიდოპინგური წესებისა და სხვა საერთაშორისო ხელშეკრულებების საფუძველზე. დოპინგის წინააღმდეგ ბრძოლას საერთო კოორდინაციას უწევს სპორტის მთლიანობის დაცვის უწყებათაშორისი კომისია. დისკვალიფიკაციის საფრთხე ათლეტის კარიერის ყველაზე მძიმე რისკია — ამიტომ წარმომადგენლობა ათლეტის დაცვას დაუშვებელ ჩამონათვალში სათანადო ადგილს აძლევს: აკრძალული ნივთიერებებისა და მეთოდების ჩამონათვალის მონიტორინგი, დამხმარე პერსონალის შემადგენლობის კონტროლი, მედიკამენტების შესახებ ინფორმაციის სისწორე. წარმომადგენლის აქტიური პოზიცი დისკვალიფიკაციის დავებში ხშირად გადამწყვეტია, რადგან სანქციის გამოწვევა შესაძლებელია როგორც დადებითი ტესტით, ისე პროცედურული დარღვევებით; ამიტომ დოპინგ-კონტროლის ყველა ეტაპის დოკუმენტირება წარმომადგენლის პირდაპირი ვალდებულებაა.
სპორტული ორგანიზაციის ვალდებულებები დოპინგის სფეროში
მუხლი 22-5 სპორტული ორგანიზაციის ვალდებულებებს ადგენს დოპინგის სფეროში. ორგანიზაცია ვალდებულია: უზრუნველყოს საქართველოს ანტიდოპინგური სააგენტოს უფლებამოსილებისა და საქართველოს ანტიდოპინგური წესების ავტომატური აღიარება და სააგენტოსთან თანამშრომლობა; უზრუნველყოს დოპინგის კონტროლის განხორციელებისთვის საჭირო პირობების შექმნა და სააგენტოს მხარდაჭერა; სააგენტოსთან თანამშრომლობით უზრუნველყოს დოპინგსაწინააღმდეგო პროპაგანდა და საინფორმაციო-საგანმანათლებლო პროგრამები; ანტიდოპინგური წესების დარღვევის შედეგებიდან გამომდინარე შესაბამისი ღონისძიებების განხორციელება; და სანქციის მოქმედების პერიოდში მყოფ სპორტსმენს შეუწყვიტოს ყველა სახის დაფინანსება. თუ ორგანიზაცია ამ ვალდებულებებს არ ასრულებს, სამინისტრო უფლებამოსილია მას შეუჩეროს ან შეუწყვიტოს დაფინანსება. ათლეტისთვის ეს ნიშნავს: კლუბის მხრიდან ანტიდოპინგური ვალდებულებების უგულებელყოფა თავად კლუბისთვის ფინანსურ რისკად იქცევა — და წარმომადგენელს შეუძლია ამ ბეჭდის გამოყენება მოლაპარაკებებში კონტროლის მოსათხოვებლად. ანალოგიურად, პროფესიული სპორტული ლიგა, ასოციაცია ან კლუბი ყალიბდება და ფუნქციონირებს კანონმდებლობის შესაბამისად — სპორტული თვითმმართველობა კანონიერების ჩარჩოს არ სცილდება.
კანონის დარღვევის პასუხისმგებლობა
მუხლი 28 ზოგად წესს აფიქსირებს: სპორტის შესახებ საქართველოს კანონის მოთხოვნის დარღვევა იწვევს პასუხისმგებლობას საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად. ეს ნორმა განსაზღვრავს დარღვევის შედეგების საერთო მიმართულებას — სანქცია განისაზღვრება ზოგადი კანონმდებლობით, დაწყებული ადმინისტრაციული პასუხისმგებლობით, დამთავრებული შრომითი ან წერილობითი ხელშეკრულებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობით. წარმომადგენლობის პრაქტიკული დასკვნა მარტივია: ყველა სპორტული ურთიერთობა — კონტრაქტი, დაზღვევა, დოპინგ-კონტროლი, დაფინანსება — კანონიერების ორმაგ შეფასებას ექვემდებარება: როგორც სპორტის კანონით, ისე ზოგადი კანონმდებლობით. ათლეტის წარმომადგენელი სწორედ ამ ორი ფენის გათვალისწინებით აწყობს დაცვის სტრატეგიას.
ხშირად დასმული კითხვები
ვინ ითვლება პროფესიონალ სპორტსმენად?
სპორტსმენი, რომლისთვისაც სპორტი შემოსავლის ძირითადი წყაროა. „სპორტსმენი“ პროფესიაა, და პროფესიული მოღვაწეობა შრომის კანონმდებლობით ხორციელდება.
აუცილებელია თუ არა ათლეტის დაზღვევა კონტრაქტში?
დიახ. პროფესიონალი სპორტსმენის შრომითი ხელშეკრულება სპორტში მოღვაწეობისა და შეჯიბრებებში მონაწილეობის პირობებთან ერთად უნდა შეიცავდეს ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის დაზღვევის პირობებს. ეს მოთხოვნა კლუბის მიერ შეთავაზებულ კონტრაქტის ყველა ფორმაზე ვრცელდება და მხარეთა შეთანხმებით ვერ გაუქმდება.
რა ემუქრება კლუბს ანტიდოპინგური ვალდებულებების დარღვევისას?
სამინისტრო უფლებამოსილია სპორტულ ორგანიზაციას შეუჩეროს ან შეუწყვიტოს დაფინანსება. დაუშვებელია სანქცირებული სპორტსმენის დაფინანსების გაგრძელება.
რა ხდება კანონის მოთხოვნების დარღვევისას?
სპორტის შესახებ კანონის მოთხოვნის დარღვევა იწვევს პასუხისმგებლობას საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად — ზოგადი სანქციების რეჟიმში.
როგორ დაგეხმარებით Legal.ge-ზე
Legal.ge-ზე დაგეხმარებით სპორტსმენის ინტერესების დაცვაში კონფლიქტურ სიტუაციებში: განვახორციელებთ კონტრაქტის კანონიერების შეფასებას დაზღვევის პირობების ჩათვლით, მოვამზადებთ პოზიციას დისკვალიფიკაციის დავაში, შევაფასებთ კლუბის ანტიდოპინგური ვალდებულებების შესრულებას და დავიცავთ ათლეტს საერთაშორისო სპორტული ინსტანციების წინაშეც. დაგვიკავშირდით სიტუაციის გამწვავებამდე.
