სპორტსმენის სტატუსი სპორტის კანონით
სპორტის შესახებ საქართველოს კანონი სპორტსმენის სტატუსს მუხლი 21-ში განსაზღვრავს, და ეს განსაზღვრებანი წარმომადგენლობის მთელ სტრატეგიაზე აისახება. სპორტსმენი არის პირი, რომელიც მისდევს სპორტს და გამოდის შეჯიბრებებში. სპორტსმენი, რომლისთვისაც სპორტი შემოსავლის ძირითადი წყაროა, არის პროფესიონალი, და „სპორტსმენი“ პროფესიადაა აღიარებული. სპორტსმენის, მწვრთნელის, მსაჯისა და სხვა სპეციალისტების პროფესიული მოღვაწეობა, როცა ის შემოსავლის ძირითადი წყაროა, შრომის კანონმდებლობით ხორციელდება. ამიტომ ათლეტის კონტრაქტი კლუბთან ან ფედერაციასთან არაა რაიმე განსაკუთრებული „სპორტული“ გარიგება — ის შრომითი ხელშეკრულებაა თავისი ყველა გარანტიით. წარმომადგენელი ზუსტად ამ სამართლებრივი კვალიფიკაციის ჭრილში უნდა მოქმედებდეს: სადაც კანონი შრომით ურთიერთობაზე იტყვის, იქ სპორტული ჩვეულება კანონს ვერ ჩაანაცვლებს.
პროფესიონალი სპორტსმენის კონტრაქტი და დაზღვევა
კანონის მიხედვით, სპორტში დასაქმებული პირები, როგორც წესი, მუშაობენ ინდივიდუალური შრომითი ხელშეკრულების საფუძველზე. სპორტსმენთან კონტრაქტის გაფორმება და ხელშეკრულების სხვა ფორმის დაწესება, სპორტში მოღვაწეობისა და შეჯიბრებებში პროფესიულ საწყისებზე მონაწილეობის პირობები განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით, საერთაშორისო სპორტული ორგანიზაციების წესდებებით, დებულებებითა და სხვა მარეგლამენტირებელი დოკუმენტებით. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ერთი იმპერატიული მოთხოვნა: შრომითი ხელშეკრულება, რომელსაც აფორმებს პროფესიონალი სპორტსმენი, სპორტში მოღვაწეობისა და შეჯიბრებებში მონაწილეობის პირობებთან ერთად უნდა შეიცავდეს ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის დაზღვევის პირობებს. ეს ნიშნავს, რომ კონტრაქტი დაზღვევის პუნქტის გარეშე კანონიერად შეუძლებელია, და წარმომადგენელი მოლაპარაკებებისას სწორედ ამ მინიმუმს ვერ გადათმობს.
დოპინგის საფრთხეები და ათლეტის დაცვა
მუხლი 22-3 ადგენს დოპინგის წინააღმდეგ ბრძოლის ზოგად საფუძვლებს: საქართველოში დოპინგის პრევენცია და მის წინააღმდეგ ბრძოლა ხორციელდება ევროპის საბჭოს დოპინგსაწინააღმდეგო კონვენციის, იუნესკოს საერთაშორისო კონვენციის, მსოფლიო ანტიდოპინგური კოდექსისა და მასთან დაკავშირებული საერთაშორისო სტანდარტების, საქართველოს ანტიდოპინგური წესებისა და სხვა საერთაშორისო ხელშეკრულებების საფუძველზე. დოპინგის წინააღმდეგ ბრძოლას საერთო კოორდინაციას უწევს სპორტის მთლიანობის დაცვის უწყებათაშორისი კომისია. დისკვალიფიკაციის საფრთხე ათლეტის კარიერის ყველაზე მძიმე რისკია — ამიტომ წარმომადგენლობა ათლეტის დაცვას დაუშვებელ ჩამონათვალში სათანადო ადგილს აძლევს: აკრძალული ნივთიერებებისა და მეთოდების ჩამონათვალის მონიტორინგი, დამხმარე პერსონალის შემადგენლობის კონტროლი, მედიკამენტების შესახებ ინფორმაციის სისწორე. წარმომადგენლის აქტიური პოზიცი დისკვალიფიკაციის დავებში ხშირად გადამწყვეტია, რადგან სანქციის გამოწვევა შესაძლებელია როგორც დადებითი ტესტით, ისე პროცედურული დარღვევებით; ამიტომ დოპინგ-კონტროლის ყველა ეტაპის დოკუმენტირება წარმომადგენლის პირდაპირი ვალდებულებაა.

