უცხოელის საქართველოში სამუშაოდ მოყვანა მხოლოდ მის პირად სავიზო განაცხადზე არ არის დამოკიდებული — გადამწყვეტი როლი ენიჭება იმ დოკუმენტაციას, რომლებიც დამსაქმებელი გასცემს და რომლებიც სავიზო და სანებართვო პროცესის საფუძველი ხდება. ამ გვერდზე ვხსნით, რომელი დოკუმენტების გაცემა შესაძლებელია დამსაქმებლისგან მოეთხოვოს, სად იდებს ისინი წესით გათვალისწინებული ნაბიჯები, რა ვადებში განიხილება განაცხადი და რომელი ბრუნვის ზღვრები აქვს თავად საწარმოს. ეს გვერდი დამსაქმებლის კუთხით არის დაწერილი — უცხოელის კუთხით არა.
დამსაქმებლის როლი სავიზო პროცესში
კანონი სავიზო პროცესს რამდენიმე საფეხურად წერს, და დამსაქმებლის დოკუმენტები ორ ადგილას ერთვის მას. პირველი — მოწვევის წარდგენა: საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ შემთხვევებში უცხოელს მოეთხოვება მოწვევის წარდგენა, რომელიც სწორედ მიმღები მხარის — მათ შორის დამსაქმებლის — მიერ გაიცემა. მეორე — განაცხადთან დართული დოკუმენტები: გარემოებები, რომლების დადასტურებაც აუცილებელია ვიზის მისაღებად, და დოკუმენტები, რომლებიც სავიზო განაცხადს უნდა დაერთოს, განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის დადგენილებით — და სწორედ ამ დადგენილების ფარგლებში იბადება ის ცნობები, რომლებსაც დამსაქმებელი გასცემს. ამასთან, ვიზის გაცემის, მისი ვადის გაგრძელებისა და მოქმედების შეწყვეტის წესს ადგენს მთავრობა, ამიტომ დამსაქმებლის დოკუმენტაციის ფორმატიც ამ წესით შემოიფარგლება.