აპოსტილისა და ლეგალიზაციის ჯაჭვის მართვა იმას ნიშნავს, რომ ჩვენ ვაწყობთ დოკუმენტის გზას საქართველოდან დანიშნულების ქვეყნამდე: სანოტარო დადასტურება, თარგმანის სისწორის დადასტურება და შემდეგ — აპოსტილი ან ლეგალიზაცია იმ ქვეყნის მოთხოვნების შესაბამისად. ამ გვერდის მთავარი შინაარსი პრაქტიკული სიმართლეა: ყველა ქვეყნისთვის აპოსტილი არ სჭირდება — რუსეთისთვის მოქმედებს მინსკის კონვენციის კორიდორი და დოკუმენტი აპოსტილის გარეშე მიიღება, აზერბაიჯანისთვის კი სწორედ აპოსტილია საჭირო. ქვემოთ მოგცემთ სახელმწიფო ბაჟის ზუსტ კიბესაც.
საქართველოდან რუსეთში — აპოსტილი არ სჭირდება
ყველაზე ხშირად დაშვებული შეცდომა რუსეთის კორიდორშია: კლიენტები აპოსტილს ითხოვენ დოკუმენტებზე, რომლებიც რუსეთში მინსკის კონვენციის შესაბამისად გადადის და დამატებითი ფორმალობის გარეშე იქნება მიღებული. თუ თქვენი დოკუმენტი სწორედ ამ კორიდორზეა, აპოსტილზე ხარჯი და დრო უბრალოდ ამოირიცხება — და საკმარისია სანოტარო დადასტურებებისა და, საჭიროების შემთხვევაში, ნოტარიუსის მიერ დამოწმებული თარგმნის სისწორე, რომელიც სანოტარო მოქმედებათა ჩამონათვალით გათვალისწინებული დადასტურებაა. ამიტომ აპოსტილის დაგეგმვამდე ყოველთვის ვადგენთ დანიშნულების ქვეყანას — სწორედ აქ ზოგავს კლიენტი ყველაზე მეტს.
აზერბაიჯანის მიმართულება საპირისპიროა: იქ მხოლოდ აპოსტილი მუშაობს, აპოსტილის გარეშე დოკუმენტი მიუღებელი იქნება. სხვა ქვეყნების შემთხვევაში გადაწყვეტილება დგინდება იმაზე, არის თუ არა დანიშნულების ქვეყანა აპოსტილის კონვენციის მონაწილე: კონვენციის მონაწილე ქვეყნებში საკმარისია აპოსტილი, კონვენციაში არამონაწილე ქვეყნებში კი სრული ლეგალიზაციაა საჭირო — დიპლომატიური ან საკონსულო წესით, რაც უფრო ხანგრძლივი პროცედურაა. ჩვენ ეს რეჟიმი წინასწარ ვამოწმებთ თითოეული დოკუმენტისთვის, რომ ჯაჭვი თავიდანვე სწორად აიგოს.