გენერალური მინდობილობა ყველაზე ფართო ფორმით გადასცემს რწმუნებულს უფლებამოსილებას მარწმუნებლის სახელით მოქმედებისას, და სწორედ ამ ფართობის გამო ის ყველაზე სახიფათო დოკუმენტია მიმცემისთვის. სამოქალაქო კოდექსის დავალების შესახებ თავი აწყობს იმ ინსტრუმენტებს, რომლებითაც მარწმუნებელი იცავს ინტერესებს: მოქმედებათა კონკრეტული ჩამონათვალი, გადანდობის აკრძალვა, ანგარიშვალდებულება და ნებისმიერ დროს გაუქმების უფლება. ქვემოთ ვხსნით, როგორ მუშაობს ეს მექანიზმები და როგორ შევადგენთ ტექსტს, რომ ის თქვენს ინტერესებს არ დაუპირისპირდეს.
დავალების ხელშეკრულების სამართლებრივი ბუნება
წარმომადგენლობითი უფლებამოსილების მიცემა ხდება რწმუნებულის ან იმ მესამე პირის მიმართ ნების გამოვლენით, რომელთანაც უნდა შედგეს წარმომადგენლობა — ეს წესი სამოქალაქო კოდექსის 107-ე მუხლით არის დადგენილი. დავალების ხელშეკრულებით რწმუნებული ვალდებულია შეასრულოს მისთვის დავალებული ერთი ან რამდენიმე მოქმედება მარწმუნებლის სახელითა და ხარჯზე — აქედან გამომდინარეობს განსხვავება კონკრეტული მოქმედებისთვის გაცემულ სპეციალურ მინდობილობასა და ფართო გენერალურ მინდობილობას შორის.
კანონით ნების გამოვლენას არ სჭირდება ის ფორმა, რომელიც აუცილებელია იმ გარიგების დასადებად, რომლისთვისც გაცემულია უფლებამოსილება — გარდა იმ შემთხვევისა, როცა დადგენილია სპეციალური ფორმა. პრაქტიკულად გენერალური მინდობილობის ფარგლები მთლიანად იმ ტექსტზეა დამოკიდებული, რომელსაც შევადგენთ: კანონი თავად არ ზღუდავს რწმუნებულს — ზღვრავს მხოლოდ სწორად დაწერილი მინდობილობა.