საცხოვრებელ ქონებაში თანასაკუთრების წილის შეფასება ხშირად ხდება ოჯახური ურთიერთობების, მემკვიდრეობის ან საერთო ინვესტიციის გაყოფის ცენტრალური საკითხი. საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი საერთო საკუთრებას მკაფიო ჩარჩოთი აწესრიგებს: საერთო — თანაზიარი და წილადი — საკუთრება წარმოიშობა კანონის ძალით ან გარიგების საფუძველზე. თითოეულ თანამესაკუთრეს შეუძლია მესამე პირებთან მიმართებაში მოთხოვნების წარდგენა საერთო საკუთრებაში არსებული ქონების გამო, თუმცა ნივთის გამოთხოვის უფლება ყოველ თანამესაკუთრეს მხოლოდ ყველა თანამესაკუთრის სასარგებლოდ აქვს. წილის ღირებულების სწორი განსაზღვრა განსაზღვრავს, თუ რას მიიღებს თითოეული მონაწილე გაყოფისას, რამდენად სამართლიანია კომპენსაცია და როგორ ნაწილდება გაყიდვის ანაბანი.
წილების თანაბრობა და განკარგვის წესი
თუ სპეციალურად სხვა რამ არ არის დადგენილი, თითოეულ მოწილეს ეკუთვნის თანაბარი წილი — ეს არის წილადი საკუთრების ზოგადი წესი, რომლიდანაც გამოდის შეფასების საწყისი ბაზისი: ორი მოწილის შემთხვევაში თითოეული წილი საგნის ღირებულების ნახევარს წარმოადგენს. თითოეულ მოწილეს შეუძლია განკარგოს თავისი წილი, ხოლო საზიარო საგნის განკარგვა ხდება მხოლოდ ერთობლივად. წილის გაყიდვის შემთხვევაში დანარჩენი მოწილეების უპირატესი შესყიდვის უფლება შეიძლება განისაზღვროს მხარეთა შეთანხმებით, თუ საქართველოს კანონმდებლობით პირდაპირ სხვა რამ არ არის დადგენილი. საერთო საკუთრებაში არსებული ნივთის მოვლისა და შენახვის ხარჯებიც თანამესაკუთრეებს თანაბრად ეკისრებათ, თუ კანონით ან ხელშეკრულებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ხოლო ნივთის დაგირავება ან სხვაგვარი დატვირთვა შესაძლებელია მხოლოდ თანამესაკუთრეთა შეთანხმებით.