ვაკანტური მიწის ნაკვეთის ოპტიმალური გამოყენების კვლევა: სრული გზამკვლევი
ვაკანტური, ანუ აუთვისებელი და ცარიელი მიწის ნაკვეთის ოპტიმალური გამოყენების კვლევა, რომელიც საერთაშორისო შემფასებლურ და სადეველოპერო პრაქტიკაში ცნობილია როგორც "საუკეთესო და მაქსიმალურად ეფექტური გამოყენების" (Highest and Best Use - HBU) ანალიზი, წარმოადგენს უძრავი ქონების განვითარებისა და საინვესტიციო შეფასების პროცესის უმნიშვნელოვანეს ფუნდამენტს. საქართველოს ეკონომიკის სწრაფი ზრდის, ურბანიზაციის მაღალი ტემპისა და ტურისტული თუ ინდუსტრიული სექტორების უპრეცედენტო გაფართოების ფონზე, მიწის რესურსები სულ უფრო იშვიათი და ძვირფასი აქტივი ხდება. თუმცა, აუცილებელია გვესმოდეს, რომ მიწის ნაკვეთს თავისთავად არ გააჩნია ფიქსირებული ეკონომიკური ღირებულება — მისი რეალური საბაზრო ფასი და საინვესტიციო პოტენციალი პირდაპირ არის დამოკიდებული იმაზე, თუ რის აშენება, განვითარება ან კომერციალიზაცია არის მასზე ფიზიკურად და იურიდიულად შესაძლებელი. ძალიან ხშირად, მესაკუთრეები ან პოტენციური ინვესტორები ფლობენ მიწის დიდ მასივებს თბილისში, ბათუმში ან რეგიონებში, მაგრამ არ აქვთ ზუსტი, მონაცემებზე დაფუძნებული ხედვა, თუ რომელი ტიპის პროექტი მოუტანს მათ ყველაზე დიდ ფინანსურ უკუგებას. სწორედ ამ კრიტიკულ კითხვას პასუხობს ვაკანტური მიწის ოპტიმალური გამოყენების კვლევა. ეს არ არის უბრალოდ ტრადიციული საბაზრო შეფასება; ეს არის უაღრესად კომპლექსური, მრავალდისციპლინური კვლევა, რომელიც სრულად გამორიცხავს სუბიექტურ ვარაუდებს და ეყრდნობა მხოლოდ ემპირიულ მონაცემებს, მკაცრ ურბანულ რეგულაციებსა და სიღრმისეულ ფინანსურ მოდელირებას. კვლევის მთავარი მიზანია ინვესტორისა და დეველოპერისთვის ისეთი სტრატეგიის შეთავაზება, რომელიც მინიმუმამდე შეამცირებს საინვესტიციო რისკებს და უზრუნველყოფს კაპიტალის მაქსიმალურად ეფექტურ, მომგებიან დაბანდებას.