რას ნიშნავს უკანონო გათავისუფლება შრომის კოდექსით
სამსახურიდან უკანონო გათავისუფლების შეფასება საქართველოს შრომის კოდექსით ორი კითხვისგან შედგება: არსებობდა თუ არა კანონიერი საფუძველი და დაცული იყო თუ არა გათავისუფლების წესი. საქართველოში აშშ-ში გავრცელებული დამსაქმებლის ნებისმიერ დროს, ნებისმიერი მიზეზით შეწყვეტის მოდელი არ მოქმედებს: შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტა ყოველთვის საჭიროებს კანონში დასახელებულ საფუძველს და დადგენილი პროცედურის დაცვას. ამ ორი ელემენტიდან ერთის არარსებობაც კი გადაწყვეტილებას სასამართლოში საჩივრის საგანად აქცევს.
გამოწვევის პირველი ნაბიჯი ყოველთვის დასაბუთების მოთხოვნაა: დასაქმებულს უფლება აქვს, გათავისუფლების შესახებ შეტყობინების მიღებიდან 30 კალენდარული დღის ვადაში დამსაქმებლისგან წერილობითი დასაბუთება მოითხოვოს, დამსაქმებელი კი ვალდებულია მოთხოვნის წარდგენიდან 7 კალენდარული დღის ვადაში უპასუხოს. თუ დამსაქმებელი დასაბუთებას არ წარადგენს, დასაქმებულს 30 კალენდარული დღის ვადაში სასამართლოში გასაჩივრების უფლება ეძლევა და დავის ფაქტობრივ გარემოებათა მტკიცების ტვირთი დამსაქმებელს გადადის.