რას ნიშნავს ხელშეკრულებაში ცვლილების შეტანა
შრომით ხელშეკრულებაში ცვლილების შეტანა საქართველოს შრომის კოდექსით ერთი მკაფიო პრინციპით იწყება: არსებითი პირობები იცვლება მხოლოდ მხარეთა შეთანხმებით. დამსაქმებელს უფლება აქვს შეტყობინებით მხოლოდ დააზუსტოს სამუშაოს შესრულების ცალკეული გარემოებები, რომლებიც არსებით პირობებს არ ცვლის. ამ ორ რეჟიმს შორის საზღვარი სწორედ ის ადგილია, სადაც ცვლილების პრაქტიკული ამოცანა იგება და ხარჯდება: დაზუსტება ერთი შეტყობინებით ხდება, არსებითი შეცვლა — შეთანხმებით.
კანონი იმასაც აზუსტებს, რა არ მიიჩნევა არსებით ცვლილებად: სამუშაო ადგილის შეცვლა, თუ საცხოვრებლიდან ახალ ადგილამდე საზოგადოებრივი ტრანსპორტით სადღეღამისო მისასვლელ-დასაბრუნებლად დღეში არაუმეტეს 3 საათი სჭირდება და არაპროპორციულ ხარჯებს არ მოითხოვს; და სამუშაოს დაწყების ან დამთავრების დროის შეცვლა არაუმეტეს 90 წუთით. ამ ორი გარემოების ერთდროული ცვლილება კი უკვე არსებითად მოიაზრება. გამონაკლისი ერთიანია — საქართველოს კანონმდებლობის ცვლილებით განპირობებული ცვლილება დასაქმებულის თანხმობას არ საჭიროებს; ხელშეკრულებაში არარსებული არსებითი პირობის განსაზღვრაც დასაქმებულის თანხმობით ხდება.