რას ნიშნავს წარმომადგენლობა არბიტრაჟში
არბიტრაჟი შრომით დავაში საქართველოს შრომის კოდექსით პირდაპირ გათვალისწინებული გზაა: ინდივიდუალური შრომითი ურთიერთობის დროს წარმოშობილი დავა უნდა გადაწყდეს კანონით დადგენილი შემათანხმებელი პროცედურების დაცვით ან/და სასამართლოსთვის ან არბიტრაჟისთვის მიმართვით; იგივე ეხება კოლექტიურ დავასაც. არბიტრაჟი შრომითი დავის განხილვის კანონიერი ფორმაა და მისი წარმომადგენლობა სამართლებრივად სრულფასოვანი სასამართლო წარმომადგენლობის ტოლფასი სირთულის ამოცანაა.
არბიტრაჟის არსი მხარეთა შეთანხმებაშია: ინდივიდუალური დავის შემთხვევაში მხარეები შეიძლება შეთანხმდნენ დავის არბიტრაჟისთვის გადაცემაზე, ხოლო კოლექტიური დავის შემთხვევაში ეს შეთანხმება დავის ნებისმიერ სტადიაზე შეიძლება მიიღწეს. ამიტომ წარმომადგენლობა არბიტრაჟში ორი ეტაპისგან შედგება — არბიტრაჟული შეთანხმების მიღწევა და მიღწეული შეთანხმების პირობებში მხარის პოზიციის წარდგენა.
როგორ ხდება არბიტრაჟზე გადასვლა
გადასვლა არბიტრაჟზე დავის ჩარჩოში ხდება, რომელიც წერილობითი შეტყობინებით იბადება: მხარე მეორე მხარეს უგზავნის შემათანხმებელი პროცედურების დაწყების შესახებ წერილობით შეტყობინებას, რომელშიც ზუსტად უნდა იყოს მითითებული დავის საფუძველი და მოთხოვნები. ინდივიდუალურ დავაში მეორე მხარე პასუხს წერილობით აცნობებს შეტყობინების მიღებიდან 10 კალენდარული დღის განმავლობაში; წერილობითი გადაწყვეტილება არსებული ხელშეკრულების ნაწილი ხდება. თუ შეტყობინების მიღებიდან 14 კალენდარული დღის განმავლობაში შეთანხმება ვერ მიიღწევა, მხარეს სასამართლოს მიმართვის უფლება ეძლევა.
კოლექტიური დავის — დავისა დამსაქმებელსა და დასაქმებულთა ჯგუფს (არანაკლებ 20 დასაქმებული) შორის ან დამსაქმებელსა და დასაქმებულთა გაერთიანებას შორის — შემთხვევაში პროცედურა პირდაპირ მოლაპარაკებებს ან მედიაციას მოიცავს, და არბიტრაჟზე გადასვლა დავის ნებისმიერ სტადიაზე შეიძლება. არბიტრაჟის არჩევანი დროითაც არის შეზღუდული: კოდექსიდან გამომდინარე სხვა სარჩელით სასამართლოს მიმართვა შესაძლებელია 1 წლის განმავლობაში უფლების დარღვევის შესახებ ცოდნიდან, და ეს ვადა არბიტრაჟით არ იწყებს თავიდან.