მუხლი 7. მე-7 მუხლის პირველ პუნქტში პრევენციის ღონისძიებების განმახორციელებელი სამინისტრო ახლა მოხსენიებულია როგორც „საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრო“, ყოფილი „განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს“ ნაცვლად.
მუხლი 17¹. მე-3 პუნქტში წერილობითი შეტყობინების გაგზავნის ვალდებულება პენიტენციური დაწესებულების ადმინისტრაციას დაეკისრა, ხოლო მე-4 პუნქტში მსხვერპლისთვის შეტყობინების ვალდებულება პოლიციას განესაზღვრა გათავისუფლების, გაქცევისა და ხანმოკლე გასვლის შემთხვევებზე.
მუხლი 2. მე-2 მუხლის მიზნები სხვა რედაქციით ჩამოყალიბდა, ხოლო მათ დაემატა ახალი „ვ“ ქვეპუნქტი — მოძალადეთა სარეაბილიტაციო ღონისძიებების ხელშეწყობის უზრუნველყოფა.
მუხლი 4. მე-4 მუხლში მსხვერპლის განმარტება დაუკავშირდა სტატუსის განსაზღვრას, გაფართოვდა ოჯახის წევრთა წრე, ხოლო „კ“ ქვეპუნქტში სარეაბილიტაციო ცენტრი შეიცვალა სარეაბილიტაციო ღონისძიებებით და დაემატა კრიზისული ცენტრისა და სავარაუდო მსხვერპლის განმარტებები.
მუხლი 6. მე-6 მუხლის „ზ“ ქვეპუნქტში მოძალადეთათვის საგანმანათლებლო კურსების ორგანიზება შეიცვალა სარეაბილიტაციო ღონისძიებების განხორციელებით.
მუხლი 9. მე-9 მუხლის მე-4 პუნქტით ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი მექანიზმი ახლა მოიცავს შემაკავებელი/დამცავი ორდერის გამოცემას და, ასევე, ადმინისტრაციული კოდექსით აღკვეთად სამართალდარღვევას; დანარჩენი ცვლილებები ტერმინოლოგიურია.
მუხლი 10. მე-10 მუხლის მე-2 პუნქტში დამცავი ორდერის განმარტება შემოკლდა და ამოღებულია პატიმრობასთან დაკავშირებული გამონაკლისი; მე-4 პუნქტი ორდერების შეუსრულებლობისთვის პასუხისმგებლობას აკავშირებს კანონმდებლობით დადგენილ წესთან.
მუხლი 13. მე-13 მუხლში „ბავშვის ინტერესები“ შეიცვალა „არასრულწლოვნის ინტერესებით“; სხვა შინაარსი არ შეცვლილა.
მუხლი 15. მე-15 მუხლში „ბავშვი“ ყველგან შეიცვალა „არასრულწლოვნით“, პირველ პუნქტში დაზუსტდა, რომ საქმე მოძალადე მშობელს ეხება, და უსაფრთხოების მოთხოვნებს დაემატა „ზომები“; მე-3 პუნქტში დაემატა „მისთვის“.
მუხლი 16. „ვ“ ქვეპუნქტში წამოსაღებ ნივთებად ახლა მითითებულია პირველადი საჭიროების ნივთები და საიდენტიფიკაციო დოკუმენტები. მუხლს დაემატა მე-6 პუნქტი ორდერების დარღვევაზე პოლიციის რეაგირების შესახებ და მსხვერპლის სტატუსის მინიჭების ტექსტი.
მუხლი 3. მე-3 მუხლში ოჯახში ძალადობის განმარტებას დაემატა უგულებელყოფა, როგორც უფლებების დარღვევის ერთ-ერთი ფორმა.
მუხლი 4. მე-4 მუხლს დაემატა „ე1“ ქვეპუნქტი, რომელიც განმარტავს უგულებელყოფას ბავშვის მიმართ მშობლის ან კანონიერი წარმომადგენლის მოქმედების ან უმოქმედობის სახით.
მუხლი 9¹. ახალი 9¹ მუხლი განსაზღვრავს, ვინ უზრუნველყოფს ძალადობის გამოვლენასა და რეაგირებას და ვის ეკისრება პირველადი იდენტიფიკაციისა და მიმართვის ვალდებულება.
მუხლი 10. მე-10 მუხლს დაემატა მე-5–მე-7 პუნქტები ორდერისა და სისხლისსამართლებრივი დევნის თანაარსებობის, სასამართლოს მიერ შემზღუდავი ღონისძიებების გადაწყვეტისა და მოძალადის სავალდებულო სწავლების შესახებ.
მუხლი 14¹. ახალი 14¹ მუხლი ბავშვზე ძალადობის გამოვლენისა და მიმართვის ვალდებულებას აკისრებს კონკრეტულ დაწესებულებებს და ითვალისწინებს პასუხისმგებლობას შეუსრულებლობისთვის.
მუხლი 16. მე-16 მუხლს დაემატა პოლიციის უფლებამოსილება, გაარიდოს მოძალადე მსხვერპლის საცხოვრებლიდან, ხოლო მე-6 პუნქტში პოლიციას დაემატა ორდერების პირობების შესრულებაზე ზედამხედველობა.
მუხლი 16¹. ახალი 16¹ მუხლი აწესრიგებს მსხვერპლის სტატუსის მინიჭებას, იდენტიფიცირების ჯგუფის უფლებამოსილებას, სტატუსის 18-თვიან ვადას და მთავრობის მიერ დასამტკიცებელ წესებს.
მუხლი 17. მე-17 მუხლი გადაკეთდა თავშესაფრის მოთხოვნებიდან მსხვერპლის უფლებების მუხლად: პირველ პუნქტში ჩამოთვლილია მსხვერპლის უფლებები, მე-2 და მე-3 პუნქტებში — სისხლის სამართალწარმოებაში დაცვისა და არასრულწლოვნის გარანტიები, ხოლო მე-4 და მე-5 პუნქტებში — უცხოელი მსხვერპლის ბინადრობისა და დაბრუნების წესები.