საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის მუხლი 72¹ აწესრიგებს ადმინისტრაციულ პასუხისმგებლობას ტყის აღრიცხვის წესისა და ტყითსარგებლობის დაგეგმვის მოთხოვნების დარღვევისთვის. ტყის აღრიცხვი და დაგეგმვა სატყეო მმართველობის ერთ-ერთი მთავარი საძირკველია: ამ დოკუმენტურ სისტემაზეა დამოკიდებული, რამდენად რეალურ სურათს ვხედავთ ტყის რესურსებზე და რამდენად დაბალანსებულია ტყითსარგებლობა. ამ გვერდზე დეტალურად ავღწერთ მუხლის ორივე ნაწილს, ჯარიმების ოდენობებს და იმას, რას უნდა მიაქციოს ყურადღება სატყეო დოკუმენტაციაზე მომუშავე პირმა.
ტყის აღრიცხვის წესის დარღვევა
მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქართველოს ტყის აღრიცხვის წესის ან სახელმწიფო ტყის დაცულ ტერიტორიებზე არსებული აღრიცხვის სისტემის განსაკუთრებულ მოთხოვნათა სრული ან ნაწილობრივი დარღვევა იწვევს დაჯარიმებას ორმოცდაათიდან ას ორმოცდაათ ლარამდე, ესე იგი 50-დან 150 ლარამდე. აღრიცხვის წესი განსაზღვრავს, როგორ ფიქსირდება ტყის ფონდის მონაცემები — ტერიტორიები, შემადგენლობა, მდგომარეობა — და ამ მონაცემების სიზუსტე მთელი სატყეო სისტემის საფუძველია. დაცული ტერიტორიებისთვის კი კანონმდებლობა განსაკუთრებულ მოთხოვნებს აწესებს, რადგან იქ აღრიცხვის შედეგები დაცვის რეჟიმსაც ასახავს.
ტყითსარგებლობის დაგეგმვის მოთხოვნების დარღვევა
მუხლის მე-2 ნაწილი უფრო ფართო შემადგენლობას აწესრიგებს: ტყითსარგებლობის დაგეგმვის მოთხოვნების დარღვევა ან ტყითსარგებლობისა და სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებების განხორციელება ტყეთმოწყობის ან სპეციალური გამოკვლევის კანონმდებლობით დადგენილი წესით დამტკიცებული დოკუმენტაციის გარეშე იწვევს დაჯარიმებას სამოცდაათიდან ორას ლარამდე, ესე იგი 70-დან 200 ლარამდე. ეს ნორმა დოკუმენტურ დისციპლინას ემსახურება: ტყითსარგებლობა და სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებები ყოველთვის უნდა ემყარებოდეს წინასწარ, წესის შესაბამისად დამტკიცებულ დოკუმენტაციას, რომელიც ტყეთმოწყობის ან სპეციალური გამოკვლევის წესით გადის. დოკუმენტაციის გარეშე განხორციელებული ღონისძიება თვით ფაქტად აყალიბებს დარღვევას.
ჯარიმის ოდენობის დადგენა
ორივე ნაწილში ჯარიმა დიაპაზონითაა განსაზღვრული — 50-დან 150 ლარამდე და 70-დან 200 ლარამდე — და კონკრეტული ოდენობა დარღვევის გარემოებების მიხედვით დგინდება. განმასხვავებელი საზღვარი ასევე მნიშვნელოვანია პრაქტიკული თვალსაზრისით: დაგეგმვის დარღვევა უფრო მაღალი სანქციის ქვეშაა, რადგან ის ტყის რესურსზე ხელშეწყობილ ზემოქმედებას პირდაპირ ეხება, ხოლო აღრიცხვის დარღვევა უფრო მეტად ინფორმაციული ხასიათის უზუსტობას უკავშირდება. ჯარიმის ოდენობის დავისას ყოველთვის შეადარეთ ოქმში აღწერილი ფაქტი ნორმის ამ ორ ნაწილს: ზოგჯერ ორგანო პირველი ნაწილით კვალიფიცირებს იმას, რაც ფაქტობრივად მე-2 ნაწილს შეესაბამება, და პირიქით — ეს შეცდომა სანქციის დიაპაზონსაც ცვლის და საჩივრის საფუძველიც ხდება.

