თავდასხმის მსხვერპლის წარმოდგენა — ადვოკატის უფლებების ინსტრუმენტარიუმი
თავდასხმა მსხვერპლს სასამართლოსა და გამოძიების ორგანოებთან ურთიერთობაში ერთდროულად რამდენიმე როლში აყენებს: ის არის როგორც მოვლენის მოწმე, ისე ზარალდებული პირი, და ამავე დროს მას უხდება საკუთარი უფლებების დაცვა პროცესში, რომელიც ხშირად დამაძიებლის კითხვებითა და სამედიცინო შემოწმებებით იწყება. ამ გვერდზე განმარტებულია, რას შეუძლია ადვოკატს თქვენი წარმოდგენა „საადვოკატო საქმიანობის შესახებ“ საქართველოს კანონის მუხლების 4 და 6 საფუძველზე. პირველი მათგანი ადვოკატის უფლებებს ადგენს, მეორე კი — იმ საშუალებების წრეს, რომლებითაც ადვოკატი კლიენტის ინტერესებს იცავს. თავდასხმის შედეგებთან დაკავშირებული ბრალდების საკითხები სხვა გვერდებზეა განმარტებული; აქ საუბარია სწორედ მსხვერპლის წარმოდგენის სერვისზე.
წარმოდგენა და დაცვა ყველა ინსტანციაში
მუხლის 4 პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით ადვოკატს უფლება აქვს წარმოადგინოს და დაიცვას კლიენტი, მისი უფლებები და თავისუფლებები საკონსტიტუციო, უზენაეს და საერთო სასამართლოებში, არბიტრაჟში და გამოძიების ორგანოებში, სხვა ფიზიკურ და იურიდიულ პირებთან. თავდასხმის მსხვერპლისთვის ეს ნიშნავს, რომ ერთი წარმომადგენელი გაძღვებათ პროცესის ყველა ინსტანციაში — დაიწყება ეს გამოძიების სტადიიდან და დასრულდება უზენაეს სასამართლომდე. ადვოკატის საქმიანობა შეიძლება შეიზღუდოს მხოლოდ კანონით — ეს გარანტია მუხლის მეორე ნაწილშია ჩამოთვლილი და ის ნიშნავს, რომ ვერც სახელმწიფო ორგანო და ვერც კერძო პირი განსაზღვრავს, როგორ იცავს ადვოკატი თქვენს ინტერესებს.
დოკუმენტებისა და ფაქტობრივი მონაცემების მოპოვება
მუხლის 4 პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით კლიენტის ინტერესების დაცვის მიზნით ადვოკატი კანონმდებლობით დადგენილი წესით ითხოვს და იღებს საადვოკატო საქმიანობისთვის საჭირო დოკუმენტებს, ცნობებს და სხვა ფაქტობრივ მონაცემებს. თავდასხმის საქმეში ეს ხშირად სამედიცინო დოკუმენტაციას, პროტოკოლებს, ვიდეოჩანაწერების აღწერასა და პირთა განცხადებებს ეხება — მასალას, რომელზედაც მსხვერპლს თავად წვდომა ხშირად არ აქვს. წერილობითი მოთხოვნის ფორმა და მისი დასაბუთება ის ელემენტია, რომელიც მასალის შემდგომ გამოყენებას განსაზღვრავს ადვოკატის მიერ ამ მასალის სწორად და დროულად მოთხოვნა წყვეტს ხშირად იმას, დარჩება თუ არა ფაქტობრივი გარემოებები საქმის მასალებში. თუ საქმე უკვე სასამართლოშია, იგივე უფლება გამოიყენება სასამართლო დავის მოთხოვნების სახით.