საარბიტრაჟო გადაწყვეტილება წარმოების დასასრულია, მაგრამ კანონი მის ირგვლივ მთელ წესრიგს აწესრიგებს — გამოტანის ვადიდან დაწყებული ხელმოწერის და სამოტივაციო ნაწილის მოთხოვნებით დამთავრებული. საქართველოს კანონი „საარბიტრაჟოს შესახებ“ ამ სფეროს ხუთი მუხლით აწესრიგებს: მუხლი 37-ე — კოლეგიური გადაწყვეტილების გამოტანა, მუხლი 38-ე — მხარეთა მორიგება, მუხლი 39-ე — გადაწყვეტილების შინაარსი და ვადა, მუხლი 40-ე — განხილვის შეწყვეტა და მუხლი 41-ე — გასწორება, განმარტება და დამატებითი გადაწყვეტილება.
კოლეგიური შემადგენლობის გადაწყვეტილება და ხმის მიცემა
კანონის მუხლი 37-ე თანახმად, რამდენიმე არბიტრისგან შემდგარ არბიტრაჟს გადაწყვეტილება გამოაქვს არბიტრთა ხმების უბრალო უმრავლესობით, თუ მხარეთა შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. არბიტრს უფლება არ აქვს თავი შეიკავოს ხმის მიცემისგან — აბსტენცია გამორიცხულია. გადაწყვეტილების გამოტანასთან დაკავშირებული პროცედურული საკითხები შეიძლება გადაწყვიტოს არბიტრაჟის თავმჯდომარემ, თუ მას შესაბამისი უფლებამოსილება მინიჭებული ექნება მხარეების ან ყველა არბიტრის მიერ.
მორიგება და მორიგების დამადასტურებელი გადაწყვეტილება
მუხლი 38-ე ითვალისწინებს, რომ თუ საარბიტრაჟო განხილვისას მხარეები მორიგდნენ, არბიტრაჟი წყვეტს განხილვას. მხარეთა თხოვნის საფუძველზე არბიტრაჟი უფლებამოსილია საარბიტრაჟო გადაწყვეტილებით დაამტკიცოს მორიგება შეთანხმებული პირობებით. ასეთი გადაწყვეტილება გამოტანილ უნდა იქნეს მორიგების თაობაზე განცხადების წარმოებაში მიღებიდან 30 დღის ვადაში, კანონის მუხლი 39-ის მოთხოვნათა დაცვით. მორიგების შესახებ საარბიტრაჟო გადაწყვეტილებას აქვს ისეთივე იურიდიული ძალა, როგორიც დავის არსებითად განხილვის შედეგად გამოტანილ ნებისმიერ სხვა გადაწყვეტილებას.
ვადები, ფორმა და სამოტივაციო ნაწილი
მუხლი 39-ე განსაზღვრავს ვადასა და ფორმას: საარბიტრაჟო გადაწყვეტილება გამოტანილ უნდა იქნეს განხილვის დაწყებიდან 180 დღის ვადაში, თუ მხარეთა შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული; აუცილებლობის შემთხვევაში ვადა შეიძლება გააგრძელოს არბიტრმა არა უმეტეს 180 დღით. გადაწყვეტილების შესრულება სავალდებულოა მხარეთათვის, ის წერილობით უნდა იყოს გამოტანილი და არბიტრის ხელმოწერილი; რამდენიმე არბიტრისგან შემდგარი არბიტრაჟის შემთხვევაში ხელმოწერას ასახელებს არბიტრების უმრავლესობა, ხოლო უარის ან განსხვავებული აზრის დროს კეთდება შესაბამისი ჩანაწერი. გადაწყვეტილებაში აღინიშნება გამომტანი არბიტრები, მხარეები, გამოტანის თარიღი და ადგილი. გადაწყვეტილება უნდა შეიცავდეს სამოტივაციო ნაწილს, თუ მხარეები მის არარსებობაზე არ შეთანხმდნენ ან გადაწყვეტილება მორიგების დადასტურებით არ არის გამოტანილი. ხელმოწერილი ასლები გადაეცემა მხარეებს, ხოლო გადაწყვეტილება ძალაში შედის გამოტანის მომენტიდან, თუ მხარეთა მიერ ან კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი.










