საჯარო-კერძო პარტნიორობის მიზნები
საგანმანათლებლო ინფრასტრუქტურის განვითარება საჯარო-კერძო პარტნიორობის ინსტრუმენტებით საქართველოში „საჯარო და კერძო თანამშრომლობის შესახებ“ კანონით წყდება. ამ კანონის მე-3 მუხლი განსაზღვრავს თანამშრომლობის მიზნებს: პროექტების ეფექტიანობის ზრდა; საჯარო ინტერესის დაკმაყოფილება ახალი საჯარო ინფრასტრუქტურის შექმნით ან საჯარო მომსახურების მიწოდებით ან არსებულის გაუმჯობესებით; კერძო დაფინანსების მოზიდვა; საჯარო ფინანსების ხარჯვის ეფექტიანობის ზრდა; საჯარო და კერძო სექტორებს შორის რისკების განაწილება; და კერძო პარტნიორის ნოუ-ჰაუს გამოყენება.
საგანმანათლებლო კონტექსტში ეს მიზნები კონკრეტულ სახეს იღებს: ახალი სკოლების, კამპუსებისა და სასწავლო სივრცეების მშენებლობა, არსებული დაწესებულებების რეაბილიტაცია და მომსახურების ხარისხის ამაღლება კერძო რესურსებით, სახელმწიფოს ფისკალური ტვირთის გათანაბრებით. კანონის მიზნების ცოდნა პროექტის კონცეფციის მომზადებისას პირველი ფილტრია — პროექტი, რომელიც ამ მიზნებს არ ემსახურება, მოწონების ეტაპზე ვერ გადავა, რადგან მთავრობა გადაწყვეტილებას სწორედ ამ საფუძვლებზე ღებულობს და კონცეფციაც ამ ლოგიკით იწერება.
სექტორები და საგანმანათლებლო პროექტის ადგილი
კანონის მე-6 მუხლი თანამშრომლობის განხორციელების სექტორებს ფართოდ განსაზღვრავს: საჯარო და კერძო თანამშრომლობა შეიძლება განხორციელდეს საჯარო ინფრასტრუქტურისა და საჯარო მომსახურების ნებისმიერ სექტორში, თუ საქართველოს მთავრობის მიერ სხვა რამ არ არის დადგენილი. ამასთან, მთავრობას შეუძლია განსაზღვროს პრიორიტეტული სექტორები, სადაც თანამშრომლობა განსაკუთრებით მისასალმებელია.
საგანმანათლებლო სფერო ამ ჩარჩოს ბუნებრივი ნაწილია: სკოლები, საგანმანათლებლო დაწესებულებები და სასწავლო ინფრასტრუქტურა საჯარო ინფრასტრუქტურისა და საჯარო მომსახურების კლასიკური ნიმუშებია. სექტორული ღიაობის ნორმა იმასაც ნიშნავს, რომ პროექტის კონცეფციაში არ არის საჭირო სექტორული აკრძალვის დაძლევა — საკითხი მხოლოდ იმაშია, ამოიღოს თუ არა პროექტი პრიორიტეტულ ჩარჩოებში.
პროექტი და მისი განხორციელების ეტაპები
კანონის მე-11 მუხლი განსაზღვრავს, რომ საჯარო-კერძო პარტნიორობის პროექტი ხორციელდება კანონით განსაზღვრული პროცესის შესაბამისად, რომელიც მოიცავს რამდენიმე ეტაპს: პროექტის იდენტიფიკირებასა და ინიციირებას, მომზადებას, კერძო პარტნიორის შერჩევას, პროექტის განხორციელებას და განხორციელების შემდგომ შეფასებას.
ეს ეტაპური სტრუქტურა საგანმანათლებლო პროექტისთვის პრაქტიკულ გზამკვლევს ქმნის: სასკოლო ქსელის გაფართოების იდეიდან დაწყებული მოქმედი სკოლის მიერთებით დამთავრებული, თითოეული ნაბიჯი კანონით გათვალისწინებულ პროცედურას ესმება. გამოცდილება აჩვენებს, რომ ეტაპების გამოტოვება ან შედეგების არასრული დოკუმენტირება შერჩევის ან მოწონების ეტაპზე ბლოკირდება, ამიტომ თითოეული ეტაპის გამომავალი წინასწარ უნდა იყოს დაგეგმილი.