საგარანტიო დავები ხელშეკრულებითი ვალდებულებების დარღვევის დავებია, და საქართველოში ცალკე „გარანტიის კანონი" არ არსებობს: გარანტიული მოთხოვნების სამართლებრივი საფუძველი სამოქალაქო კოდექსის ზოგადი ნორმებია — ზიანის ანაზღაურება ვალდებულების დარღვევისას, დამატებითი ვადა და ხელშეკრულებაზე უარი, აგრეთვე ქონების მიწოდების პირობების დარღვევის ნორმა ლიზინგის ურთიერთობებში.
ზიანის ანაზღაურების მოთხოვნა ვალდებულების დარღვევისას
მოვალის მიერ ვალდებულების დარღვევისას კრედიტორს შეუძლია მოითხოვოს ამით გამოწვეული ზიანის ანაზღაურება. ეს წესი არ მოქმედებს მაშინ, როცა მოვალეს არ ეკისრება პასუხისმგებლობა ვალდებულების დარღვევისათვის — ანუ პასუხისმგებლობის გამორიცხვა ანაზღაურებასაც გამორიცხავს.
მოვალის მიერ ვადის გადაცილებისას კრედიტორს შეუძლია დაუნიშნოს მოვალეს ვალდებულების შესრულებისათვის აუცილებელი დრო. თუკი მოვალე ამ დროშიც არ შეასრულებს ვალდებულებას, მაშინ კრედიტორს უფლება აქვს ვალდებულების შესრულების ნაცვლად მოითხოვოს ზიანის ანაზღაურება. დამატებითი ვადის განსაზღვრა არ არის საჭირო, თუ აშკარაა, რომ მას რაიმე შედეგი არ მოჰყვება, ან როცა არსებობს განსაკუთრებული გარემოებები, რომლებიც ორივე მხარის ინტერესების გათვალისწინებით ამართლებენ ზიანის ანაზღაურების მოთხოვნის დაუყოვნებლივ გამოყენებას.