მაინინგი საგადასახადო სამართალში — საწარმო და გადამხდელი
საქართველოში კრიპტო მაინინგის დაგეგმვა საგადასახადო კოდექსის ორი საწყისი კონსტრუქციიდან იწყება. პირველი — საწარმო: კოდექსი საწარმოდ მოიაზრებს ეკონომიკურ საქმიანობას ან მის განსახორციელებლად შექმნილ წარმონაქმნებს — ქართული კანონმდებლობით შექმნილ იურიდიულ პირებს, უცხოურ ფორმებს და მათ მუდმივ დაწესებულებებს, გაერთიანებებს. მეორე — გადამხდელი: მოგების გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი საწარმო, აგრეთვე არარეზიდენტი საწარმო, რომელიც საქართველოში საქმიანობას მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით ახორციელებს ან/და შემოსავალს საქართველოში არსებული წყაროდან იღებს. ამიტომ ფორმის არჩევანი — უცხოური ჯგუფის წევრი კომპანია, ადგილობრივი იურიდიული პირი თუ უცხოური სტრუქტურის მუდმივი დაწესებულება — პირდაპირ წყვეტს, ვინ და როგორ ანგარიშვალდებულდება მოგების გადასახადის წინაშე.
მაინინგური ოპერაციის სეტაპი ასევე გულისხმობს საწარმოს რეგისტრაციასა და ბუღალტრულ აღრიცხვას: აღრიცხვა საგადასახადო კოდექსით დადგენილი წესით წარმართება, და მისი დეტალური მოთხოვნები შესაბამის ნორმატიულ აქტებშია. აპარატურის შესყიდვა, ელექტროენერგიის ხარჯი და მიღებული კრიპტოვალუტა აღრიცხვაში ერთმანეთისგან უნდა გამიჯნოს — სწორედ ეს გამიჯვნა ხდის შემდგომ დაბეგვრას გამჭვირვალე.