სერვისის შესახებ
საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის ოჯახის ერთიანობა საქართველოს კანონმდებლობით დაცული ღირებულებაა: ლტოლვილებისა და დევნილთა შესახებ კანონი ოჯახის გაერთიანების წესს ცალკე აწესრიგებს და ეს წესი სავალდებულოა ადმინისტრაციისთვის. წინამდებარე გვერდი განმარტავს ოჯახის ერთიანობის პრინციპს და მისგან გამომდინარე სტატუსის გავრცელებას (მუხლი 11), აგრეთვე გაერთიანების პროცედურას — განაცხადიდან გადაწყვეტილებამდე (მუხლი 46). ორივე ნორმა ერთად აგებს სრულ ამბავს და პრაქტიკულ მიმართულებასაც კი აძლევს განმცხადებელს: პირველი ადგენს მიზანს — ოჯახის ერთიანობას, მეორე კი ამ მიზნისკენ მიმავალ გზას წესრიგდებს; ამიტომ მათი ერთად წაკითხვაა საჭირო, და არა ცალ-ცალკე. გაერთიანება საქართველოს კანონმდებლობაში სრულფასოვანი სამართლებრივი კატეგორიაა: თითოეული ეტაპი — განცხადება, მტკიცებულება, განხილვა, გადაწყვეტილება — დადგენილი ფორმით მიდის, და ფორმის დარღვევა პროცედურულ დავად იქცევა.
ოჯახის ერთიანობის პრინციპი
მუხლი 11 ადგენს: სამინისტრომ უნდა უზრუნველყოს საერთაშორისო დაცვის მქონე პირის ოჯახის ერთიანობა, და ყველა ოჯახის წევრს აქვს უფლება, მისი საერთაშორისო დაცვაზე განცხადება ინდივიდუალურად იყოს განხილული. სტატუსის გავრცელების წესიც ამავე პრინციპიდან გამოდის: თუ პირს მიენიჭა ლტოლვილის, ჰუმანიტარული ან დროებითი დაცვის ქვეშ მყოფი პირის სტატუსი, ან მას გაუხანგრძლივდა ჰუმანიტარული სტატუსი ან გაუგრძელდა დროებითი დაცვის ვადა, მასთან ერთად მყოფ ოჯახის წევრსაც — ისევე, როგორც არასრულწლოვანს, რომლის კანონიერი წარმომადგენელი, მეურვე, მზრუნველი ან მხარდამჭერი ეს პირია — ენიჭება იმავე სტატუსი ან უხანგრძლივდება-უგრძელდება იგი. გამონაკლისი მხოლოდ კანონით გათვალისწინებული უარის საფუძვლების არსებობისას მოქმედებს — ეს ნიშნავს, რომ ნორმა პრეზუმფციით მუშაობს: ოჯახის წევრი სტატუსს იღებს იმითვის, რომ ოჯახის წევრია, და სახელმწიფოს უარის თქმისთვის კანონით დასაბუთებული მიზეზი სჭირდება, და არა ზოგადი ადმინისტრაციული შეხედულება. ინდივიდუალური განხილვის უფლებაც ამავე ლოგიკის ნაწილია: თითოეული წევრის განცხადება ცალკე განიხილება, რაც გამორიცხავს ერთი წევრის საქმეზე დანარჩენთა ბედის ბლანკეტურად გადაწყვეტას.