შესავალი: აგრარული აქტივების როლი აღსრულებაში
მიწის ნაკვეთზე ყადაღის დადება და მასზე არსებული მოსავლის უზრუნველყოფა წარმოადგენს სააღსრულებო წარმოების სპეციფიკურ და სტრატეგიულად მნიშვნელოვან მიმართულებას. საქართველოში, სადაც სოფლის მეურნეობა ეკონომიკის ერთ-ერთი მსხვილი სექტორია, სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები და მათზე მოყვანილი კულტურები (ყურძენი, თხილი, ციტრუსი, ხორბალი) ხშირად წარმოადგენს მოვალის მთავარ ან ერთადერთ ღირებულ აქტივს. როდესაც მოვალე (ფერმერი, აგრო-კომპანია) ვერ ფარავს საბანკო კრედიტს ან სხვა ვალდებულებებს, კრედიტორისთვის აუცილებელია არა მხოლოდ თავად მიწის ნაკვეთის დაყადაღება და გაყიდვა, არამედ იმ მოსავლის გადარჩენა და რეალიზაცია, რომელიც ამ მიწაზე მოდის. ეს პროცესი ორმაგად რთულია, რადგან მოსავალი მალფუჭებადი და დროზე დამოკიდებული აქტივია. თუ აღსრულება არ განხორციელდა დროულად (რთველის ან მოსავლის აღების პერიოდში), მოსავალი შეიძლება განადგურდეს ან მოვალემ ის მალულად გაყიდოს, რითაც კრედიტორი დაკარგავს ვალის ამოღების მნიშვნელოვან წყაროს.
აღნიშნული იურიდიული სერვისი ფარავს კომპლექსურ სააღსრულებო ღონისძიებებს, რომელიც ითვალისწინებს როგორც უძრავი, ისე მოძრავი (მოსავლის) ქონების დაცვას. პირველ ეტაპზე ხდება საჯარო რეესტრში მიწის ნაკვეთზე ყადაღის ელექტრონული რეგისტრაცია, რაც კრძალავს მიწის გასხვისებას ან იჯარით გაცემას. მეორე ეტაპზე, კრედიტორის იურისტი და აღმასრულებელი გადიან ადგილზე, რათა აღწერონ და დააყადაღონ მიწაზე არსებული ნარგავები და ჯერ კიდევ აუღებელი (ან უკვე აღებული და დასაწყობებული) მოსავალი. მომსახურება მოიცავს აგრო-ექსპერტების ჩართვას მოსავლის მოცულობისა და საბაზრო ღირებულების შესაფასებლად. კრიტიკულად მნიშვნელოვანია მოსავლის ფიზიკური დაცვის (სეკვესტრის) უზრუნველყოფა – იურისტი შუამდგომლობს, რომ დაინიშნოს ქონების მმართველი, რომელიც გააკონტროლებს მოსავლის აღების, ტრანსპორტირებისა და უსაფრთხო დასაწყობების პროცესს, რათა გამოირიცხოს მოსავლის მოპარვა ან გაფუჭება შემდგომი აუქციონით რეალიზაციამდე.