შესავალი: დალუქვისა და სეკვესტრის იურიდიული არსი
მოვალის ქონების დალუქვა და სეკვესტრი (მესამე პირისთვის მართვა-შენახვის მიზნით გადაცემა) წარმოადგენს იძულებითი აღსრულების პროცესში ქონების ფიზიკური შენარჩუნებისა და მისი ხელყოფისგან დაცვის უკიდურეს და უაღრესად ეფექტურ ზომას. მხოლოდ ქონებაზე ყადაღის დადება ხშირად არ არის საკმარისი მისი უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად. არაკეთილსინდისიერმა მოვალეებმა შესაძლოა დაყადაღებული ქონება დააზიანონ, გადამალონ ან გაანადგურონ, რითაც კრედიტორს დაუკარგავენ დავალიანების ამოღების შანსს. ასეთ შემთხვევებში გამოიყენება დალუქვა, რაც ნიშნავს ქონების (მაგალითად, საწყობის, ოფისის, დანადგარების) ფიზიკურ დაკეტვასა და ოფიციალური სააღსრულებო ბეჭდით დაცვას. სეკვესტრი კი უფრო შორს მიდის – იგი გულისხმობს ქონების (როგორც წესი, მოქმედი ბიზნესის, შემოსავლიანი უძრავი ქონების ან სადავო ნივთის) მართვისა და შენახვის უფლების ჩამორთმევას მოვალისთვის და მის გადაცემას სპეციალურად დანიშნული მიუკერძოებელი პირისთვის (სეკვესტრატორისთვის). სეკვესტრატორის მიზანია შეინარჩუნოს ქონების ღირებულება და მართოს იგი კრედიტორის ინტერესების დასაცავად სადავო პერიოდში.