კერძო საბანკო მომსახურების შესაბამისობა ფულის გათეთრების პრევენციის კანონმდებლობით
კერძო საბანკო მომსახურება — მაღალი ღირებულების კლიენტების ინდივიდუალური მომსახურება და დიდი თანხების მართვა — ფულის გათეთრებისა და ტერორიზმის დაფინანსების პრევენციის კანონმდებლობის ყურადღების ცენტრშია. კომერციული ბანკი ამ კანონის თვალსაზრისით ანგარიშვალდებული პირია: მოითხოვება რისკების შეფასებისა და მართვის სრულფასოვანი სისტემა, კლიენტისა და ბენეფიციარი მესაკუთრის ვინაობის დადგენა და მომეტებული რისკის დროს — გაძლიერებული ღონისძიებები.
ვინ არის ანგარიშვალდებული პირი და რას მოიცავს ეს სტატუსი
კანონი ანგარიშვალდებულ პირებს შორის ასახელებს ფინანსურ ინსტიტუტებს — კომერციული ბანკის გარდა ეს არიან მიკროსაფინანსო ორგანიზაციები, სადაზღვევო და საბროკერო კომპანიები, სალიზინგო კომპანიები, ვალუტის გადამცვლელი პუნქტები, საგადახდო მომსახურებისა და ვირტუალური აქტივის მომსახურების პროვაიდერები, მიკრობანკები, სესხის გამცემი სუბიექტები, საპენსიო და აქტივების მმართველი კომპანიები; 2027 წლის 1 იანვრიდან ამ სიას დაემატება ფაქტორინგული კომპანია და ფაქტორინგული პლატფორმა. ანგარიშვალდებული პირები არიან ასევე ადვოკატები, ნოტარიუსები, ბუღალტრები და აუდიტორები — თუ კლიენტს უწევენ მომსახურებას უძრავი ქონების ყიდვა-გაყიდვასთან, ფულადი სახსრების, ფასიანი ქაღალდების ან ვირტუალური აქტივების მართვასთან, საბანკო ანგარიშების მართვასთან, იურიდიული პირის შექმნა-მართვასთან, ტრასტულ სტრუქტურებთან ან წილების ყიდვა-გაყიდვასთან დაკავშირებით. ამასთან, მოთხოვნები არ ვრცელდება ადვოკატის იურიდიულ რჩევაზე და კლიენტის წარმომადგენლობაზე სასამართლოში, არბიტრაჟსა თუ ადმინისტრაციულ წარმოებაში.
რისკების შეფასებისა და მართვის სისტემის მოთხოვნები
ანგარიშვალდებულმა პირმა, საქმიანობის ხასიათისა და მოცულობის გათვალისწინებით, უნდა დანერგოს რისკების შეფასებისა და მართვის ეფექტიანი სისტემა; სათავო საწარმოს შემთხვევაში რისკები ჯგუფის დონეზეც ფასდება. შეფასება ეყრდნობა კლიენტსა და ბენეფიციარ მესაკუთრს, მათ საქმიანობასა და იურისდიქციას, პროდუქტს, მომსახურებას, გარიგებას და სხვა რისკფაქტორებს. ახალი ტექნოლოგიის, პროდუქტის ან არსებითი ცვლილების დანერგვამდე შესაბამისი რისკები წინასწარ ფასდება. კლიენტის რისკის დონე განისაზღვრება ერთჯერადი გარიგების დადებამდე და ურთიერთობის დამყარებამდე, შემდეგ კი — პერიოდულად და არსებითი ცვლილებებისას. ანგარიშვალდებული პირი გაითვალისწინებს რისკების შეფასების ეროვნულ ანგარიშს და საზედამხედველო ორგანოს მითითებებს, ხოლო მისი მოთხოვნისას — დაუსაბუთებს შეფასების სისრულეს.