შრომითი ურთიერთობების რისკების შეფასება საქართველოში კონსალტინგური მეთოდოლოგია კი არა, რიცხვითი სამართალია: თითოეულ რისკზე დგას დანომრილი მუხლი და თითოეულ დარღვევაზე — ჯარიმის კონკრეტული ბრეკეტი. შრომის კოდექსის საფუძველზე აგებული რისკ-რუკა სამი ფენისგან შედგება: რისკის მოვლენები (მუხლი 47 — შეწყვეტის საფუძვლები და წესები, მუხლი 49 — მასობრივი დათხოვნა), ზღვრული ექსპოზიცია (მუხლები 77–78 — ჯარიმების მატრიცა და სამმაგი სახდელები) და პერიმეტრი (მუხლი 1 — კანონის სფერო და ქვედა ზღვარი).
რისკის მოვლენები — მუხლები 47 და 49
შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტა ყველაზე ხშირად სადავო რისკია, და მუხლი 47 მის საფუძვლებს ჩამოთვლის: ეკონომიკური, ტექნოლოგიური ან ორგანიზაციული ცვლილებები, ხელშეკრულების ვადის გასვლა, სამუშაოს შესრულება, დასაქმებულის საკუთარი ნებით წერილობითი განცხადებით წასვლა, მხარეთა შეთანხმება, კვალიფიკაციის შეუსაბამობა, ხელშეკრულებით ან შინაგანაწესით დაკისრებული ვალდებულების უხეში ან განმეორებითი დარღვევა და სხვა ობიექტური გარემოებანი. რისკის შეფასებისთვის კრიტიკული დეტალიც აქ იმალება: შინაგანაწესით დაკისრებული ვალდებულების დარღვევა საფუძველი მხოლოდ მაშინ ხდება, თუ შინაგანაწესი ხელშეკრულების ნაწილია. მეორე რისკ-მოვლენა მასობრივი დათხოვნაა (მუხლი 49): 30 კალენდარული დღის განმავლობაში ისეთი საფუძვლით შეწყვეტა, რომელიც დასაქმებულის პიროვნებით ან ქცევით არ არის განპირობებული — არანაკლებ 10 დასაქმებულთან ორგანიზაციაში, სადაც 20-ზე მეტი, მაგრამ 100-ზე ნაკლებია, ან არანაკლებ 10 პროცენტთან, სადაც 100-ზე მეტია; გეგმის შემთხვევაში კი სავალდებულოა კონსულტაციები, ინფორმაციის წერილობითი მიწოდება და მინისტრისა და დასაქმებულების წინასწარი შეტყობინება არანაკლებ 45 კალენდარული დღით ადრე — დათხოვნა ძალაში შედის აღნიშნული შეტყობინებიდან 45 კალენდარული დღის შემდეგ.