კრიპტოაქტივებთან დაკავშირებული დავის სამართლებრივი ბუნება
კრიპტოაქტივებთან დაკავშირებული დავები ხშირად იმით არის რთული, რომ გადაცემული ქონება ციფრულ სივრცეში მოძრაობს, ხოლო სამართლებრივი დავა ჩვეულებრივ წესრიგში განიხილება. საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი ამ დავებს სამი მიმართულებით უპასუხებს: ვითომ-კრედიტორისაგან მოთხოვნით, უსაფუძვლოდ გამდიდრების ნორმებით და ზიანის ანაზღაურების დელიქტური წესით. თუ პირმა კრიპტოაქტივი გადასცა ვალდებულების შესასრულებლად, რომელიც რეალურად არ არსებობს, ან თუ მიმღები სხვის ხარჯზე უსაფუძვლოდ გამდიდრდა, სამართალი დაბრუნების მოთხოვნის ინსტრუმენტს იძლევა. მიზანმიმართულად შერჩეული სარჩელის საფუძველი და მტკიცებულებების სწორი კრებული ამ დავებში გადაწყვეტილების ბედს განსაზღვრავს. ამასთან, სამივე მიმართულება ერთმანეთთან არის დაკავშირებული: იმავე ფაქტობრივ გარემოებებზე შეიძლება სხვადასხვა საყოფაციო საფუძვლის შეფასება, ხოლო სასამართლო ირჩევს იმ ნორმას, რომელიც დავის არსს ზუსტად ასახავს. ამიტომ სარჩელის მომზადებისას მნიშვნელოვანია ფაქტების ქრონოლოგიური აღდგენა, მხარეთა ურთიერთობის სახის განსაზღვრა და თითოეული გადაცემის სამართლებრივი კვალიფიკაცია.