კომერციული იჯარის ხელშეკრულების სამართლებრივი ბუნება
კომერციული იჯარის ხელშეკრულება ქართული სამოქალაქო კანონმდებლობის ერთ-ერთი ყველაზე პრაქტიკული ინსტრუმენტია: მისი მეშვეობით ბიზნესი საოფისე, საწარმოო ან სავაჭრო ფართს იღებს სარგებლობაში. იჯარის ხელშეკრულებით მეიჯარე მოვალეა გადასცეს მოიჯარეს განსაზღვრული ქონება დროებით სარგებლობაში და საიჯარო დროის განმავლობაში უზრუნველყოს ნაყოფის მიღების შესაძლებლობა, თუ იგი მიღებულია მეურნეობის სწორი გაძღოლის შედეგად შემოსავლის სახით. მოიჯარე მოვალეა გადაუხადოს მეიჯარეს დათქმული საიჯარო ქირა.
საიჯარო ქირა მოქნილად არის განსაზღვრული: იგი შეიძლება განისაზღვროს როგორც ფულით, ისე ნატურით, და მხარეებს შეუძლიათ შეთანხმდნენ ქირის განსაზღვრის სხვა საშუალებებზედაც. კომერციული იჯარისთვის ეს მნიშვნელოვანია, რადგან ქირა ხშირად უკავშირდება ბრუნვას ან შემოსავალს — და კანონი ასეთ კონსტრუქციას არ უშლის ხელს. ამასთან, იჯარის ხელშეკრულების მიმართ გამოიყენება ქირავნობის ხელშეკრულების წესები, თუ იჯარის სპეციალური ნორმებით სხვა რამ არ არის განსაზღვრული.