მუხლი 3. კომერციული ბანკისთვის ნებადართული უზრუნველყოფის აქტივები

1. კომერციული ბანკის მიერ გამოშვებული იპოთეკური ობლიგაციებიდან გამომდინარე გადახდის ვალდებულებათა უზრუნველსაყოფად უზრუნველყოფის აქტივების გაერთიანებაში შეიძლება შეტანილ იქნეს კომერციული ბანკის კუთვნილი შემდეგი აქტივები : ა ) იპოთეკური სესხებიდან გამომდინარე მოთხოვნები ; ბ ) დამატებითი აქტივები ; გ ) დერივატივებიდან გამომდინარე მოთხოვნები .

2. კომერციულ ბანკს ეკრძალება უზრუნველყოფის აქტივების გაერთიანებაში აქტივის შეტანა , თუ არსებობს ერთ - ერთი შემდეგი გარემოება : ა ) ამ აქტივზე ვრცელდება ვალდებულების უზრუნველყოფის ღონისძიება ; ბ ) ეს აქტივი დეფოლტშია .

3. ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ ა “ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული იპოთეკური სესხი უნდა აკმაყოფილებდეს სულ მცირე შემდეგ ძირითად მოთხოვნებს : ა ) სესხის ხელშეკრულება წარმოშობს ნამდვილ და აღსრულებად ფულად მოთხოვნას , რომლის ღირებულების დადგენა ნებისმიერ დროს არის შესაძლებელი ; ბ ) იპოთეკა აკმაყოფილებს მისი წარმოშობისთვის საჭირო , საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ ყველა მოთხოვნას და აღსრულებადია ; გ ) კომერციულ ბანკს , როგორც კრედიტორს , შეუძლია იპოთეკის საგნიდან თავისი მოთხოვნის დროის გონივრულ მონაკვეთში დაკმაყოფილება ; დ ) იპოთეკა პირველი რიგის უფლებაა .

4. უზრუნველყოფის აქტივების რეესტრში რეგისტრაციის მომენტისთვის იპოთეკური სესხის ნარჩენი ძირითადი თანხა ( ან მისი ნაწილი ), რომელიც ამ კანონის მე -7 მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრულ გაანგარიშებაში გაითვალისწინება , არ უნდა აჭარბებდეს აღნიშნული იპოთეკური სესხის უზრუნველყოფის საშუალებად გამოყენებული უძრავი ქონების საბაზრო ღირებულების 60 პროცენტს , თუ იპოთეკის საგანია არასაცხოვრებელი უძრავი ქონება , ხოლო თუ იპოთეკის საგანია საცხოვრებელი უძრავი ქონება − 80 პროცენტს . ამ პუნქტით დადგენილი წესი შესაბამისად ვრცელდება აგრეთვე ისეთ შემთხვევაზე , როდესაც ერთზე მეტი იპოთეკური სესხი ერთობლივად უზრუნველყოფილია ერთი ან რამდენიმე უძრავი ქონებით . საქართველოს ეროვნული ბანკი უფლებამოსილია , საფინანსო სექტორის სტაბილურობის მიზნებიდან გამომდინარე , უცხოურ ვალუტაში გაცემული იპოთეკური სესხებისთვის დააწესოს სესხის უზრუნველყოფის ამ პუნქტით დადგენილზე უფრო მკაცრი ზღვარი .