ორგანიზატორის დაცვის სამართლებრივი ჩარჩო
ორგანიზატორის ფიგურა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსში ორი ნორმის კვეთაზე დგას: მუხლი 24 ორგანიზატორს განსაზღვრავს — ის, ვინც მოაწყო დანაშაულის ჩადენა ან ხელმძღვანელობდა მის განხორციელებას, აგრეთვე ის, ვინც შექმნა ორგანიზებული ჯგუფი ან ხელმძღვანელობდა მას; მუხლი 27 კი ჯგუფური დანაშაულის ფორმებს და პასუხისმგებლობის განაწილებას აწესრიგებს. ამერიკული რიკოს ტიპის „კრიმინალური საწარმოს“ პასუხისმგებლობა ქართულ სისხლის სამართალში არ არსებობს: პასუხისმგებლობა პირდაპირ თითოეულ მონაწილეზეა დამოკიდებული, მუხლები 24-დან 25-მდე კანონმდებლობით, და ორგანიზებული ჯგუფის ჭდე მხოლოდ კვალიფიკაციის გამამძიმებელი ნიშანია. სწორედ ამიტომ ორგანიზატორის დაცვა ტექნიკური და ფაქტობრივი ანალიზის საქმეა — როლის, ჯგუფური ფორმისა და განზრახვის საზღვრების დადგენა. ამასთან, ბრალდების მიერ ხშირად გამოყენებული „ორგანიზატორის“ ჭდე ყველაზე მძიმე როლად აღიქმება, და ამიტომ სწორედ მისი გადაფასება — მარტივ მონაწილედ თუ თანამონაწილედ ჩამოწევა — სასჯელის ჩარჩოს მნიშვნელოვნად ამცირებს. ასეთი გადაფასება კი არა მხოლოდ სამართლებრივ, არამედ ფაქტობრივ არგუმენტაციას საჭიროებს: ვინ იღებდა გადაწყვეტილებებს, ვინ არიგებდა როლებს, ვის ეკუთვნოდა ინიციატივა ცალკეულ ეპიზოდებში.