გადახდისუუნარობის თაღლითობის სისხლისსამართლებრივი ჩარჩო
გადახდისუუნარობის პროცესში ინფორმაციის სიზუსტე და სისრულე ცალკე სისხლისსამართლებრივი დაცვის ობიექტია. ამ გვერდის სამართლებრივ ბაზას ორი ნორმა შეადგენს: სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლი 207, რომელიც მოვალის მართვისა და წარმომადგენლობის უფლებამოსილების მქონე პირის ინფორმაციის წარდგენის ვალდებულების დარღვევას აწესრიგებს გაკოტრების ან რეაბილიტაციის მმართველის/რეაბილიტაციის ზედამხედველის მიმართ, და მუხლი 206, რომელიც გადახდისუუნარობისას საბუღალტრო წიგნის წარმოების წესის დარღვევას ადგენს. ორივე ნორმა ერთი ინსტიტუტის — გადახდისუუნარობის პროცესის კეთილსინდისო წარმოების — დაცვას ემსახურება: მმართველი და სასამართლო მხოლოდ იმ ინფორმაციაზე ააგებენ გადაწყვეტილებებს, რომელიც მოვალის წრემ წარადგინა. თუ თქვენ მართავდით ან წარმართავდით იმ კომპანიას, რომელიც ახლა გაკოტრების ან რეაბილიტაციის პროცესშია, და ბრალდება სწორედ წარდგენილ ინფორმაციას ან წიგნებს ეყრდნობა, ქვემოთ მოყვანილი შემადგენლობები და სანქციები თქვენი შემთხვევის სამართლებრივი რუკაა.
ინფორმაციის წარდგენის ვალდებულება — მუხლი 207
მუხლი 207 განსაზღვრავს, რომ მოვალის მართვისა და წარმომადგენლობის უფლებამოსილების მქონე პირი ვალდებულია გაკოტრების ან რეაბილიტაციის მმართველისთვის/რეაბილიტაციის ზედამხედველისთვის დადგენილი წესით წარადგინოს ინფორმაცია მოვალის ქონების, ვალდებულებების, ფინანსური მდგომარეობისა და საქმიანობის შესახებ, აგრეთვე სასამართლოში მიმდინარე დავების თაობაზე. დანაშაულის სამი ფორმაა ჩამოყალიბებული: ინფორმაციის დადგენილი წესით წარუდგენლობა, ინფორმაციის განზრახ დაგვიანებით წარდგენა და გაყალბებული სახით წარდგენა. სანქცია ერთნაირია: ჯარიმა, გამასწორებელი სამუშაო ვადით ერთ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთა იმავე ვადით. ამ ნორმის პრაქტიკული წონა იმაშია, რომ ის არ მოითხოვს მატერიალურ ზიანს — საკმარისია ვალდებულების ფაქტობრივი დარღვევა სამივე ფორმით რომელითამე მხრივ.
საბუღალტრო წიგნი გადახდისუუნარობისას — მუხლი 206
მეორე ნორმა — მუხლი 206 — გადახდისუუნარობისას საბუღალტრო წიგნის წარმოების წესის დარღვევას ეხება: ისჯება ჯარიმით ან თავისუფლების აღკვეთით ვადით 2 წლამდე, თუ დარღვევამ რეალური ქონებრივი მდგომარეობის შეფასება გაართულა. წიგნები და ინფორმაცია ერთმანეთს ავსებს: წიგნები აჩვენებს აღრიცხვის მდგომარეობას, ინფორმაცია კი — ფაქტობრივ სურათს ქონებასა და დავებზე. ორივე ნორმის ერთობლიობაში დაცვა უნდა ააგოს პოზიცია: რომელი ვალდებულება დაირღვა, რამ გამოიწვია ეს და ჰქონდა თუ არა ქმედებას შედეგიერი ეფექტი. პრაქტიკული გამოცდილება აჩვენებს, რომ ამ კატეგორიის საქმეებში წყვეტილი ხდება არა ნორმების არსებობაზე, არამედ დეტალებზე: რომელი მოთხოვნა იყო წარდგენილი, რომელ თარიღზე, რა ფორმით და რა იყო პასუხი. ამიტომ მიმოწერის არქივი და დოკუმენტების გადაცემის ფიქსაცია თავდაპირველივე ეტაპიდან უნდა შენახულიყოს.