წარმომადგენლობა არბიტრაჟსა და მედიაციაში: რას აწესრიგებს კანონი
მედიაცია და არბიტრაჟი დავის გადაწყვეტის კერძო, მხარეთა შეთანხმებაზე დაფუძნებული ფორმებია. განსხვავებით სახელმწიფო სასამართლოსგან, აქ პროცესი მიმდინარეობს მხარეთა შერჩეული წესებით, და ამას პრაქტიკული მნიშვნელობა აქვს იმისთვისაც, თუ ვინ და როგორ გამოხატავს მხარის პოზიციას. საქართველოს კანონი „არბიტრაჟის შესახებ“ წარმომადგენლობის უფლებას პირდაპირ აწესრიგებს: მხარეს უფლება აქვს, საარბიტრაჟო განხილვის ნებისმიერ სტადიაზე წარმოდგენილი იყოს ადვოკატის ან სხვა წარმომადგენლის მეშვეობით. ეს ნორმა წარმომადგენლობის საკითხს კანონის დონეზე აწყობს და მხარეს არ აიძულებს პროცესის ხელმძღვანელობა დამოუკიდებლად იტვირთოს.
მედიაციის კონტექსტში წარმომადგენლის როლი უფრო მოლაპარაკებითია: მხარე პოზიციას ხშირად წარმომადგენელთან ერთად აყალიბებს, რათა შეთანხმების პირობები სამართლებრივად გააზრებული იყოს. არბიტრაჟში კი, სადაც განხილვა სარჩელისა და მტკიცებულებების გაცვლაზე აგებულია, წარმომადგენლის კვალიფიკაცია გადამწყვეტი ხდება პროცესული ნაბიჯების სისწორისთვის. ქვემოთ განვხილავთ, რა უფლებები და ვადებია ამასთან დაკავშირებით კანონით დადგენილი და რას უნდა მიელოდოს მხარე წარმომადგენლის მუშაობისგან.