მედიაციის დებულება ხელშეკრულებაში ის პირობაა, რომლითაც მხარეები წინასწარ თანხმდებიან, მათ შორის არსებული ან მომავალი დავა მედიატორის მონაწილეობით, მორიგების გზით დალაგდეს. საქართველოს კანონი „მედიაციის შესახებ“ ამ შეთანხმებას განსაზღვრული სამართლებრივი ეფექტებით აზღვრავს: ის მედიაციის დაწყების წინაპირობაა, დავას განხილვიდან აგზავნის და ინფორმაციას იცავს. ქვემოთ ახსნილია კანონის მუხლი 7-ე, მუხლი 10-ე და მუხლი 12-ე — ნორმები, რომლებიც დებულების პრაქტიკულ მნიშვნელობას განსაზღვრავს.
მედიაციის დაწყება და დამადასტურებელი დოკუმენტი
კანონის მუხლი 7-ის პირველი პუნქტის თანახმად, მედიაციის დაწყების წინაპირობაა მედიაციის თაობაზე შეთანხმება ანდა კანონით გათვალისწინებული საფუძველი ან მხარეთა შუამდგომლობით სასამართლოს ან სხვა უფლებამოსილი ორგანოს მიერ საქმის მედიატორისათვის გადაცემა. მედიაცია იწყება მხარეთა ან ერთ-ერთი მხარის მიერ მედიატორისათვის მიმართვის საფუძველზე ანდა კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევაში მხარეთა შუამდგომლობით სასამართლოს ან სხვა უფლებამოსილი ორგანოს მიერ საქმის მედიატორისათვის გადაცემის შედეგად. დაწყებულად მედიაცია მიიჩნევა მედიატორისათვის მიმართვის ან საქმის მედიატორისათვის გადაცემის მომენტიდან, ხოლო მხარის მოთხოვნით მედიატორი გასცემს მედიაციის დაწყების დამადასტურებელ დოკუმენტს.