სერვისის შესახებ
არბიტრაჟის სიძლიერე — მხარეთა კონტროლი პროცესზე — მაშინ ხდება რეალური, როცა მხარემ იცის, რომ წესებს თვითონ განსაზღვრავს და იცის, რომ ვადების და შეტყობინებების წესები მისი პოზიციის ნაწილია. „საარბიტრაჟო საქმეთა შესახებ“ კანონის მუხლები 24, 26, 27, 29 და 31 სწორედ ეს საწარმოო ჩარჩო აწყობს: ვინ ადგენს წესს, როდის იწყება წარმოება, როგორ ჩაითვლება შეტყობინება მიღებულად, რა ენაზე მიმდინარეობს პროცესი და როდის იკარგება წინააღმდეგობის უფლება. ჩვენი სერვისი მხარეებს ამ ჩარჩოს სწორ გამოყენებაში ეხმარება.
წესის განსაზღვრა და წარმოების დაწყება
მუხლი 24 საფუძვლიდანვე აწყებს: საარბიტრაჟო განხილვის წესს განსაზღვრავენ მხარეები კანონის მოთხოვნათა დაცვით; თუ მხარეთა შორის შეთანხმება არ არსებობს, დავა განიხილება არბიტრაჟის მიერ დადგენილი წესით, ისევ კანონის მოთხოვნათა დაცვით. ეს ნიშნავს, რომ პროცესუალური დიზაინი მხარეთა ხელშია და კანონი მხოლოდ შეუვალ საზღვრებს აწესებს. მუხლი 26 კი საწყის წერტილს განსაზღვრავს: საარბიტრაჟო დავის განხილვა იწყება იმ დღეს, როცა საარბიტრაჟო მოპასუხე იღებს დავის არბიტრაჟში გადაცემის შესახებ შეტყობინებას, თუ მხარეთა შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული — ეს მომენტი შემდგომ ყველა ვადის გაანგარიშებისთვის გამოიყენება. ამიტომ მოპასუხის მიერ შეტყობინების მიღების თარიღის დოკუმენტური ფიქსაცია პროცესის მართვის პირველი ამოცანაა.
შეტყობინებები: როდის ჩაითვლება მიღებულად
მუხლი 27 შეტყობინებათა რეჟიმს აწყობს: თუ მხარეთა შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, წერილობითი შეტყობინება მიღებულად ჩაითვლება, თუ ის ადრესატს ჩაჰბარდა პირადად ან მის იურიდიულ მისამართზე, საცხოვრებელ ან უკანასკნელ სამუშაო ადგილას. თუ ასეთი ადგილის დადგენა შეუძლებელია, შეტყობინება ჩაბარებულად ითვლება, თუ ის გაგზავნილია ადრესატის უკანასკნელ ცნობილ იურიდიულ მისამართზე, საცხოვრებელი ან სამუშაო ადგილის მისამართზე დაზღვეული წერილით ან სხვა ისეთი საშუალებით, რომელიც ადასტურებს შეტყობინების მიწოდებისა და ჩაბარების მცდელობას. პრაქტიკული დასკვნა ცხადია: მხარის საკონტაქტო მონაცემები განახლებული უნდა იყოს და კორესპონდენცია აღრიცხული — წინააღმდეგ შემთხვევაში შეტყობინება მიღებულად ჩაითვლება მიუხედავად იმისა, ნამდვილად წაიკითხა თუ არა მან ის. საერთაშორისო გაცვლებში ეს წესი ორმაგად მუშაობს: მისამართების ცვლილება ხშირია და თითოეული გაგზავნა დადასტურებადი უნდა იყოს.