სერვისის შესახებ
სადაზღვევო დავა — განაღდების უარი, დაზღვევის ფასის გაანგარიშება, პოლისის ინტერპრეტაცია — თითქმის ყოველთვის ქონებრივი ხასიათისაა და ზუსტად ამიტომ კერძო სამართლის ურთიერთობათა ამ წრეში ერთადერთი დამატებითი კითხვაა: დაიცავს თუ არა საარბიტრაჟო შეთანხმება ის ფორმით, რომლითაც ის დაიდო. „საარბიტრაჟო საქმეთა შესახებ“ კანონის მუხლები 1, 8 და 9 სწორედ ეს საყრდენები აწყობს: არბიტრაბელობა, ფორმა და სასამართლოს რეაქცია. ჩვენი სერვისი დაზღვეულებსა და დამზღვევებს ამ ჩარჩოში ორიენტაციასა და წარმომადგენლობას სთავაზობს.
არბიტრაბელობა: რომელი დავები შეიძლება გადაეცეს არბიტრაჟს
მუხლი 1 აწყობს კანონის მოქმედების სფეროს: კანონი ადგენს საქართველოში არბიტრაჟის შექმნის, საარბიტრაჟო წარმოების, საარბიტრაჟო გადაწყვეტილების და საზღვარგარეთ გამოტანილი გადაწყვეტილების ცნობისა და აღსრულების წესებს. არბიტრაჟი უფლებამოსილია განიხილოს პირთა თანასწორობაზე დამყარებული კერძო ხასიათის ის ქონებრივი დავა, რომლის მოწესრიგებაც მხარეებს შეუძლიათ ერთმანეთს შორის, აგრეთვე საჯარო და კერძო თანამშრომლობის ხელშეკრულებასთან დაკავშირებული დავა. სადაზღვევო ურთიერთობა ზუსტად ამ პირველ წრეში ჯდება: დაზღვევის ხელშეკრულებით დაკავშირებული მოთხოვნები ქონებრივია და დამზღვევესა და დაზღვეულს შორის თანასწორობაზეა დამყარებული — ანუ სადაზღვევო დავები საარბიტრაჟო შეთანხმების საფუძველზე არბიტრაჟს შეიძლება გადაეცეს, თუ ფორმის მოთხოვნები დაცულია.
ფორმის მახე: როდის არის შეთანხმება მოქმედი
მუხლი 8 საარბიტრაჟო შეთანხმებას განმარტავს, როგორც შეთანხმებას, რომლითაც მხარეები თანხმდებიან განსახილველად გადასცენ არბიტრაჟს ყველა ან ზოგიერთი დავა, რომელიც წარმოიშვა ან შეიძლება წარმოიშვას მათ შორის სახელშეკრულებო ან სხვა სამართლებრივი ურთიერთობიდან გამომდინარე. ის შეიძლება დაიდეს ხელშეკრულებაშივე დათქმით ან ცალკე შეთანხმებით და უნდა დაიდოს წერილობითი ფორმით. სადაზღვევო ბაზარზე აქ გადამწყველი წესებია. პირველი: თუ შეთანხმების მხარეა ფიზიკური პირი — მაგალითად, დაზღვეული მომხმარებელი — ან ადმინისტრაციული ორგანო, შეთანხმება წერილობითი ფორმით უნდა დაიდოს და მასზე შემსუბუქებული ფორმები არ ვრცელდება: არც ნებისმიერი ფორმით ფიქსაცია, არც ელექტრონული შეტყობინება, არც სარჩელ-შესაგებლის გაცვლა. მეორე: თუ ორივე მხარე ფიზიკური პირია, შეთანხმებას ხელს უნდა მოაწერონ მხარეთა ადვოკატებმაც ან ის სანოტარო წესით უნდა დამოწმდეს. კომპანიებს შორის კი მოქმედებს მოქნილობა: შინაარსის ნებისმიერი ფორმით ფიქსაცია და ელექტრონული გაცვლა წერილობითობას ასცდება, თუ ინფორმაცია ხელმისაწვდომია შემდგომი გამოყენებისთვის. აგრეთვე, ხელშეკრულებაში არსებული მითითება ნებისმიერ დოკუმენტზე, რომელიც მოიცავს საარბიტრაჟო დათქმას, წერილობითი ფორმის საარბიტრაჟო შეთანხმებად ითვლება, თუ ასეთი მითითება დათქმას ხელშეკრულების ნაწილად ხდის.










