სტრატეგიული ალიანსი, როგორც სამართლებრივი ინსტრუმენტი
სტრატეგიული ალიანსი კომპანიებს შორის ხშირად აღემატება ერთჯერად სავაჭრო ურთიერთობას და მოითხოვს სამართლებრივად გააზრებულ სტრუქტურას. საქართველოში ასეთი თანამშრომლობის საფუძველი შეიძლება იყოს როგორც საწარმოო თუ სავაჭრო ხელშეკრულება, ისე სამეწარმეო საზოგადოებების შესახებ კანონით გათვალისწინებული კორპორაციული მექანიზმები — ერთობლივი საწარმოს დაფუძნება, წილობრივი მონაწილეობა ან მხარეთა შორის ხმის მიცემისა და გადაწყვეტილებების კოორდინაციის შეთანხმება. როდესაც ალიანსი განხორციელდება საერთო სამეწარმეო საზოგადოების ფორმით, დამფუძნებლები წესდებასთან ერთად შეთანხმებაში ასახავენ საფირმო სახელწოდებას, იურიდიულ მისამართს, პარტნიორთა საიდენტიფიკაციო მონაცემებს და წარმომადგენლობაზე უფლებამოსილ პირთა ცნობებს, ხოლო წილობრივი მონაწილეობა პროცენტებით გამოიხატება და მისი ჯამი 100 პროცენტს უნდა შეადგენდეს. სამეთვალყურეო საბჭოს არსებობის შემთხვევაში შეთანხმება ასახავს წევრთა დანიშვნა-გათავისუფლების წესს, აგრეთვე გენერალური სავაჭრო წარმომადგენლისა და წილის მმართველის მონაცემებს, თუ ისინი არსებობენ. სწორედ ეს ფორმალური საფუძველი აქცევს საერთო საქმიანობის განზრახვას განსაზღვრულ, დავის შემთხვევაშიც დაცულ ურთიერთობად. ფორმალური საფუძვლის სიზუსტე დავის პრევენციის საუკეთესო საშუალებაა.
აქციონერთა შეთანხმება ალიანსის მხარეთა შორის
კანონი პირდაპირ ცნობს აქციონერთა შეთანხმებას: აქციონერები ან აქციონერები და მესამე პირი უფლებამოსილი არიან დადონ ხელშეკრულება, რომლის საფუძველზედაც მისი მხარეები ვალდებული იქნებიან დადგენილი წესით განახორციელონ აქციიდან გამომდინარე ან სხვა უფლებები და შეასრულონ შესაბამისი მოვალეობები. ასეთი შეთანხმების დადების შესახებ დაუყოვნებლივ უნდა ეცნობოს სააქციო საზოგადოებას. შეთანხმება სპეციალურ ფორმას არ მოითხოვს, რაც მხარეებს მოქნილობას აძლევს — თუმცა შინაარსობრივი სიზუსტე ამ დროს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია. აქციონერთა შეთანხმებით გათვალისწინებული აქციის გასხვისებისას შეთანხმებიდან გამომდინარე უფლებები და მოვალეობები შემძენზე არ გადადის, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ეს სპეციალურად იყო გათვალისწინებული როგორც აქციონერთა შეთანხმებით, ისე აქციის გასხვისების ხელშეკრულებით. შესაბამისად, ალიანსის სტაბილურობისთვის მნიშვნელოვანია წინასწარ იყოს განსაზღვრული, რა ხდება მხარის მიერ წილის გაყიდვის შემთხვევაში.