გიდის სერთიფიცირება ტურისტული ინდუსტრიის კვალიფიკაციური სისტემის ნაწილია და საქართველოში მას ტურიზმისა და კურორტების სფეროს კანონმდებლობა არეგულირებს. თავიდანვე უნდა ითქვას: ტურიზმის სფეროს ძირითადი კანონი გიდის სერთიფიცირების დეტალურ პროცედურას — გამოცდის ფორმას, სერთიფიკატის ვადას, საფასურს — თავად არ ადგენს; იგი განსაზღვრავს საერთო ჩარჩოს, რომლითაც სტანდარტიზაცია, სერტიფიკაცია და ლიცენზირება რეგულირდება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, და კადრების მომზადების სახელმწიფო ხელშეწყობის პრინციპს. ამ გვერდზე თქვენ ნახავთ, რას ადგენს ეს ნორმები და სად უნდა მოიძიოთ პროცედურული დეტალები.
სერტიფიკაციის სამართლებრივი ჩარჩო
ტურისტული და საკურორტო საქმიანობის სტანდარტიზაცია, სერტიფიკაცია და ლიცენზირება რეგულირდება საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით — ასე ჟღერს ტურიზმის სფეროს კანონის შესაბამისი ნორმა. ეს განსაზღვრა სამი რეგულირების ტრეკის სახით შეიძლება წარმოვიდგინოთ: სტანდარტიზაცია — ერთიანი მოთხოვნების დადგენა მომსახურებაზე; სერტიფიკაცია — კვალიფიკაციის ან მომსახურების შესაბამისობის დადასტურება დადგენილი წესით; და ლიცენზირება — სახელმწიფოს მიერ განსაზღვრული საქმიანობის ტიპების წინასწარი ნებართვა.
გიდის სერთიფიცირება სწორედ ამ ჩარჩოს ერთ-ერთი გამოყენებაა: გიდის კვალიფიკაციის დადასტურება ხდება სერტიფიკაციის ინსტიტუტით, რომლის კონკრეტული წესი კანონმდებლობით არის დადგენილი. რაც მნიშვნელოვანია, სექტორული კანონი ამ პროცედურის დეტალებს თავად არ აღწერს — დეტალური წესები ცალკე დადგენილ ნორმატიულ საფუძვლებშია განთავსებული, და მათი შესახებ ინფორმაცია დარგის მართვის უფლებამოსილ ორგანოსთან უნდა გადაამოწმოთ.
ასეთი საკანონმდებლო ტექნიკა სხვა დარგებშიცაა გავრცელებული: ჩარჩო კანონი ფიქსავს პრინციპს და ანაწილებს დეტალებს ქვედა დონის წესებზე. გიდისთვის ეს იმას ნიშნავს, რომ ერთადერთი საიმედო გზა მოქმედი მოთხოვნების ცოდნისა — პრინციპის და დეტალური წესის ერთად წაკითხვაა: ჯერ ჩარჩო, რომლითაც სერტიფიკაცია კანონმდებლობით დადგენილი წესით რეგულირდება, შემდეგ კი თვითონ ეს წესი.