კონტროლის ორი დონე: ფინანსთა სამინისტრო და კონტროლის ელექტრონული სისტემა
აზარტული თამაშების ტესტირების საკითხები დავებში მაშინ წარმოიშვა, როდესაც დავის ერთ-ერთი მხარე ეყრდნობა თამაშის ტექნიკურ შედეგს — გათამაშების შედეგს, ანგარიშების მდგომარეობას ან სისტემის ქცევას. „ლატარიების, აზარტული და მომგებიანი თამაშობების მოწყობის შესახებ“ საქართველოს კანონი ამ ტექნიკურ ფაქტებს ორი დონის სახელმწიფო კონტროლს უკავშირებს. მუხლი 36 ფინანსთა სამინისტროს ავალდებულებს, კონტროლი დააწესოს ამ კანონისა და გათამაშების წესების (რეგლამენტის) ყველა პუნქტის მოთხოვნათა შესრულებაზე. მუხლი 36-1 კი ამოქმედებს სპეციალურ ინსტრუმენტს — სათამაშო ბიზნესის კონტროლის ელექტრონულ სისტემას, რომელსაც შემოსავლების სამსახურსა და შერჩეულ პირს შორის დადებული ხელშეკრულების საფუძველზე, ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად, დანერგავს და ოპერირებას უზრუნველყოფს სწორედ შერჩეული პირი.
ამ მუხლის მიხედვით, კონტროლის ელექტრონული სისტემით კონტროლდება სათამაშო აპარატის, სისტემურ-ელექტრონული ფორმით მოწყობილი აზარტული ან/და მომგებიანი თამაშობის — გარდა წამახალისებელი გათამაშებისა — ორგანიზატორისა და ტოტალიზატორის ორგანიზატორის მიერ სანებართვო პირობებისა და საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნების შესრულება. ეს ნიშნავს, რომ სისტემა არ არის მხოლოდ ოპერატორის შიდა ინსტრუმენტი: იგი სახელმწიფო კონტროლის ფორმაა, რომელიც ქმედების დროსვე აფიქსირებს მოთამაშესა და ორგანიზატორს შორის მიმდინარე ტექნიკურ პროცესებს. სწავედან გამომდინარე, დავის მხარეთა შორის არგუმენტაციის ცენტრში ხშირად სწორედ ამ სისტემის მონაცემები აღმოჩნდება.