ცუდი სიტყვა მედიაში, სოციალურ ქსელში ან ბიზნეს-გარემოში გავრცელებული ჭორი რეალურ ზიანს აწყობს: რეპუტაცია წლებით იშენება და ერთი გამოქვეყნება ამცირებს. საქართველოში ამ დაცვის გზა სამოქალაქო სამართალია: სამოქალაქო კოდექსი ადამიანს ანიჭებს უფლებას, სასამართლოს მეშვეობით დაიცვას პატივი, ღირსება, პირადი ცხოვრების საიდუმლოება, პირადი ხელშეუხებლობა და საქმიანი რეპუტაცია. ამ გვერდზე ვხსნით, როგორ მუშაობს ეს დაცვა, როგორ ხდება მასობრივი ინფორმაციის საშუალებით გავრცელებული ცნობების უარყოფა და როდის შეიძლება ზიანის ანაზღაურების მოთხოვნა.
სამართლებრივი საფუძველი
სამოქალაქო კოდექსის მეთქვამეტე მუხლი ორ მიმართულებას აერთიანებს. პირველი — სახელის დაცვა: ვისაც სახელის ტარების უფლებას შეეცილებიან ან ვისი ინტერესებიც ილახება მისი სახელით უნებართვო სარგებლობით, უფლება აქვს, ხელმყოფს მოსთხოვოს მოქმედების შეწყვეტა ან უარის თქმა მასზე. მეორე — სასამართლო დაცვა: პირს უფლება აქვს, სასამართლოს მეშვეობით, კანონით დადგენილი წესით, დაიცვას საკუთარი პატივი, ღირსება, პირადი ცხოვრების საიდუმლოება, პირადი ხელშეუხებლობა ან საქმიანი რეპუტაცია შელახვისგან. მნიშვნელოვანია დაცვის ხასიათიც: ამ მუხლით გათვალისწინებული სიკეთის დაცვა ხორციელდება მიუხედავად ხელმყოფის ბრალისა — ანუ უარყოფის მოთხოვნა შესაძლებელია მაშინაც კი, როცა გამავრცელებელს ბრალი არ ეკისრება; ზიანის ანაზღაურება კი ბრალეულ მოქმედებას მოითხოვს.