რეგულატორთან კომუნიკაციის პროცედურული ღერძი
სათამაშო ბიზნესში რეგულატორთან ურთიერთობა არ არის ეპიზოდური — იგი სისტემური პროცესია, რომელიც ნებართვის მიღებიდან ყოველდღიურ შესწორებით მოთხოვნებამდე გრძელდება. „ლატარიების, აზარტული და მომგებიანი თამაშობების მოწყობის შესახებ“ კანონის მუხლი 7 ადგენს, რომ აზარტული ან/და მომგებიანი თამაშობის მოწყობისა და აზარტული ან/და მომგებიანი თამაშების მიწოდების ნებართვების გაცემას, მათში ცვლილებების შეტანას, გაუქმებასა და უწყებრივ სანებართვო რეესტრში გატარებას „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ კანონისა და ამავე კანონის შესაბამისად ახორციელებს შემოსავლების სამსახური. ეს არის ის ერთადერთი კარი, რომლითაც ნებართვის სტატუსი იცვლება, და ამიტომ ყოველი კომუნიკაცია ამ კარის პროცედურულ წესებზე უნდა იყოს მორგებული.
რეგულატორის მეორე დონე ფინანსთა სამინისტროა: მუხლი 36 უშუალოდ აწესებს, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო ვალდებულია კონტროლი დააწესოს კანონისა და გათამაშების წესების (რეგლამენტის) ყველა პუნქტის მოთხოვნათა შესრულებაზე. ამრიგად, შესწორების მოთხოვნა შეიძლება ეხებოდეს არა მხოლოდ კანონს, არამედ თქვენსვე წარდგენილ რეგლამენტსაც — და ეს განსაკუთრებით ზრდის დოკუმენტური სიზუსტის მნიშვნელობას.
როგორ გამოიყურება შემოწმების რეჟიმი
მუხლი 7 კონტროლს შემოსავლების სამსახურთან აკავშირებს: სამსახური უფლებამოსილია გადაამოწმოს ნებართვის მაძიებლის მიერ წარდგენილი დოკუმენტების უტყუარობა და მათი შესაბამისობა კანონის მოთხოვნებთან; სანებართვო პირობების შესრულებაზე კონტროლის დაწესების უფლებამოსილებაც მას აქვს. კალენდარული წლის განმავლობაში ნებისმიერ დროს და რაოდენობრივი შეზღუდვის გარეშე შეიძლება შემოწმდეს ნებართვის მფლობელის მიერ კანონითა და სხვა ნორმატიული აქტებით დადგენილი მოთხოვნების შესრულების მდგომარეობა; შემოწმების წესი ფინანსთა და შინაგან საქმეთა მინისტრების ერთობლივი ბრძანებით დგინდება.
გარდა ამისა, სამსახური უფლებამოსილია შერჩეული პირის მეშვეობით დანერგოს კონტროლის ელექტრონული სისტემა და როგორც შემოწმების ფარგლებში, ისე მიმდინარე რეჟიმში აკონტროლოს სანებართვო პირობების შესრულება — მათ შორის, დარღვევის ფაქტის არსებობისას შემოწმება ჩაატაროს მოქმედი ნებართვის პერიოდისთვისაც. პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ „მიმდინარე რეჟიმის“ მონაცემები — ელექტრონული სისტემის ლოგები, ტერმინალებისა და აპარატების მდგომარეობა — ყოველთვის რეგულატორის ხელთაა, და შესწორების მოთხოვნებიც სწორედ ამ მონაცემებზე დგება.
აქედან გამომდინარეობს შიდა მზაობის წესიც: ოპერატორს სჯობს თვითშემოწმების პერიოდული ციკლი ჰქონდეს დადგენილი — იგივე საკონტროლო წერტილებზე, რასაც რეგულატორი ამოწმებს: დოკუმენტების აქტუალობა, ელექტრონულ სისტემაში ასახული მონაცემების სისრულე, რეგლამენტის პუნქტების შესრულება. ასეთი ციკლი შემოწმებას პროგნოზირებად ღონისძიებად აქცევს და შესწორების მოთხოვნაზე პასუხის მომზადების დროს რამდენჯერად ამცირებს.


