რას არეგულირებს ეს გვერდი და ვის ეხება
ტურისტების დაზღვევა და მათი უსაფრთხოების უზრუნველყოფა ტურისტული საქმიანობის სუბიექტის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი სამართლებრივი მოვალეობაა. ეს გვერდი განმარტავს, რას მოითხოვს საქართველოს „ტურიზმისა და კურორტების შესახებ“ კანონი ტურისტული და საკურორტო საქმიანობის სუბიექტისგან: როგორ არის განმარტებული ტურისტის ცნება, რომელ საბუთებზეა დაფუძნებული ტურისტული მომსახურება, ვინ აზღვევს ტურისტს, რა კომპენსირდება დაზღვევით და როგორ მოქმედებს ტურისტების დაცვისა და უსაფრთხოების სახელმწიფო პროგრამა.
გვერდი სასარგებლოა ტურისტული საქმიანობის სუბიექტებისთვის, საკურორტო მეურნეობებისთვის და თავად ტურისტებისთვის, რომლებიც საკუთარი უფლებების გაცნობას ისურვებენ. გაითვალისწინეთ, რომ ეს კანონი ჩარჩო ხასიათის აქტია: ის ადგენს ძირითად ცნებებსა და ვალდებულებებს, ხოლო დაზღვევისა და უსაფრთხოების დეტალური წესები ცალკე კანონმდებლო აქტებით რეგულირდება. სადაც კანონი თანხებზე, ვადებზე ან პროცედურებზე დუმს, ეს გვერდი ამის შესახებ პირდაპირ წერს და არ ავსებს ხარვეზებს დაუსაბუთებელი ვარაუდით.
ვინ არის ტურისტი კანონის გაგებით
ყველა ის ვალდებულება, რომელსაც ქვემოთ განვიხილავთ, უკავშირდება კანონით განმარტებულ ტურისტს. ტურისტი არის ფიზიკური პირი, რომელიც ნებაყოფლობით მოგზაურობს მუდმივი საცხოვრებელი ადგილის ფარგლებს გარეთ, დასვენების, გაჯანსაღების, საქმიანი ან სხვა მიზნით, არანაკლებ 24 საათის და არა უმეტეს ერთი წლის ვადით, და რომლის მოგზაურობაც არ ანაზღაურდება დროებითი ყოფნის ადგილის საფინანსო წყაროებიდან. ეს დროითი ჩარჩო საზღვრავს სამართლებრივი ცნების საზღვრებს: 24 საათზე ნაკლები ან ერთ წელზე მეტი ხანგრძლივობის მოგზაურობა ამ ცნებას უკვე გარეთ რჩება.
თავად ტურიზმი კანონით განმარტებულია როგორც ადამიანის თავისუფალი, ნებაყოფლობითი, დროებითი გადაადგილება საკუთარი საცხოვრებელი ადგილიდან — დასვენების, გაჯანსაღების, ისტორიისა და კულტურის ძეგლების დათვალიერების და/ან სხვა მიზნით. კანონი ცალკე განმარტავს სამკურნალო ტურიზმს — კურორტების გამოყენებას მკურნალობის, სამედიცინო გამოკვლევისა და სხვა სამედიცინო მომსახურების მისაღებად.
ტურისტული რესურსები კანონით არის ბუნებრივი, ისტორიულ-კულტურული, შემეცნებითი და სოციალურ-საყოფაცხოვრებო რესურსებისა და საქართველოს ტერიტორიაზე არსებული ინფრასტრუქტურის ერთობლიობა, რომელიც აკმაყოფილებს ტურისტის მოთხოვნილებებს. ბუნებრივ სამკურნალო რესურსებს შორის კანონი მოიხსენიებს მინერალურ წყლებს, სამკურნალო ტალახებს, სამკურნალოდ ვარგის კარსტულ მღვიმეებს, ზღვას, ტყესა და სამკურნალო კლიმატს, რომლებიც გამოიყენება მკურნალობის, პროფილაქტიკისა და რეაბილიტაციის მიზნით.
როგორ ხორციელდება ტურისტული მომსახურება
ტურისტული მომსახურება ხორციელდება ჯგუფური და ინდივიდუალური, აგრეთვე ორგანიზებული და არაორგანიზებული ტურისტული მოგზაურობის პროცესში. ეს ნიშნავს, რომ საბუთობრივი ჩარჩო, რომელზეც ქვემოთ ვილაპარაკებთ, ერთნაირად ეხება როგორც ერთ ცალკეულ მოგზაურს, ისე ორგანიზებულ ჯგუფს.
ტურისტული და საკურორტო მომსახურება ხორციელდება ხელშეკრულების, საგზურის, სამარშრუტო წიგნაკის საფუძველზე. სწორედ ეს საბუთი განსაზღვრავს ტურისტისთვის გასაწევი მომსახურების სახეობასა და მოცულობას. არსებობს მნიშვნელოვანი გამონაკლისიც: არაორგანიზებულ ტურისტს შეიძლება ეს მომსახურება არ გაეწიოს. დაზღვევისა და უსაფრთხოების ვალდებულებების შეფასებისას ამ გამონაკლისის გათვალისწინება აუცილებელია.