შრომითი იმიგრაციის ცნებითი საფუძველი
ცოცხალი დილერის სტუდიოსა თუ სამორინოსთვის უცხოელი დილერებისა და ტექნიკური სპეციალისტების დაქირავება „შრომითი მიგრაციის შესახებ“ კანონის რეჟიმში ხვდება, და ამ რეჟიმის ცნებითი საფუძველი მუხლი 3 ქმნის. შრომითი იმიგრანტია საქართველოში მუდმივი ბინადრობის ნებართვის არმქონე უცხოელი, რომელიც საქართველოში შემოდის ადგილობრივ დამსაქმებელთან შრომითი მოწყობისა და ანაზღაურებადი შრომითი საქმიანობის განხორციელების მიზნით. ადგილობრივი დამსაქმებელი კი საქართველოში რეგისტრირებული იურიდიული პირი, ინდივიდუალური მეწარმე, ამხანაგობა, უცხოური ორგანიზაციის საქართველოში რეგისტრირებული წარმომადგენლობა ან კანონიერ საფუძველზე მცხოვრები პირია, რომელსაც უცხოელის შრომა საქართველოში გამოიყენებს.
სტუდიოს კონტექსტში ეს განსაზღვრება მკაფიოდ ნიშნავს: ქართული კომპანია, რომელიც უცხოელ დილერს ქირაობს, ადგილობრივი დამსაქმებელია და სწორედ მის მეშვეობით მიმდინარეობს საერთო პროცედურა. ცნებითი ჯაჭვის დაცვა მნიშვნელოვანია იმიტომაც, რომ კანონი მოწყობას, ურთიერთობას და საქმიანობას ერთმანეთისგან განასხვავებს და შეცდომა კვალიფიკაციაში მთელ პროცედურას ანულებს.
დასაქმების უფლებითი პირობები
მუხლი 13-1 წესს აწესებს: შრომითი იმიგრანტის ადგილობრივ დამსაქმებელთან საქართველოში შრომითი საქმიანობის განხორციელება რეგულირდება საერთაშორისო ხელშეკრულებებით, შრომის კოდექსით, ამ კანონითა და სხვა კანონმდებლო აქტებით. მხოლოდ იმ უცხოელს, რომელზეც გაცემულია შრომითი ბინადრობის ნებართვა, D1 კატეგორიის საიმიგრაციო ვიზა ან/და სხვა სახის ბინადრობის ნებართვა შრომითი საქმიანობის უფლებასთან ერთად, აქვს საქართველოში ანაზღაურებადი საქმიანობის უფლება. განაცხადის გაკეთების უფლება უცხოელს მხოლოდ მაშინ აქვს, თუ იგი საქართველოში კანონიერად იმყოფება.
აქედან პრაქტიკული თანამიმდევრობა ისეა: ჯერ კანონიერი შესვლა და ყოფნა, შემდეგ განაცხადი, და ბოლოს — შრომითი საქმიანობის უფლება ბინადრობის სტატუსთან ერთად. სტუდიოს დაგეგმვისას ეს ნიშნავს, რომ უცხოელი გუნდის რელოკაციის კალენდარი საერთაშორისო გადაადგილების ლოჯისტიკასთან ერთად სწორედ ამ უფლებითი კასკადით უნდა აიგოს.
შრომითი საქმიანობის უფლების გაცემის პროცედურა
მუხლი 13-4 განსაზღვრავს, რომ შრომითი იმიგრანტი ადგილობრივ დამსაქმებელთან მოწყობის შემთხვევაში ვალდებულია შრომითი საქმიანობის უფლება მოიპოვოს ადგილობრივი დამსაქმებლის მეშვეობით. განაცხადით შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს მიმართავს ადგილობრივი დამსაქმებელი, შრომითი ხელშეკრულების გაფორმების შემდეგ, და წარადგენს კანონმდებლობით განსაზღვრულ დოკუმენტაციას. სამინისტრო განცხადების მიღების შემდეგ იწყებს გაცემის პროცედურებს და იღებს ერთ-ერთ გადაწყვეტილებას — უფლების გაცემის ან უარის თქმის შესახებ.
ვადები და ღირებულება კანონით არის შეზღუდული: განაცხადისა და დოკუმენტაციის სრულად წარდგენის შემდეგ განხილვის საერთო ვადა 30 კალენდარულ დღეს არ უნდა აღემატებოდეს; ვადის გაგრძელების განაცხადიც იმავე ვადაში განიხილება. მომსახურების საფასური, მათ შორის დაჩქარებული ადმინისტრაციული წესით გაცემის შემთხვევაში, არაუმეტეს 500 ლარია და ის დასაქმების ხელშეწყობის სახელმწიფო სააგენტოს ბიუჯეტში შეიტანება. სამინისტროს უფლება აქვს განხილვის პროცესში დამატებითი ინფორმაცია მოითხოვოს ან/და უზუსტობის აღმოფხვრა შესთავაზოს.


