მუდმივი ცხოვრების ნებართვა — კანონიერი კატეგორია
საქართველოს კანონმდებლობაში გამოიყენება ზუსტი ტერმინი — მუდმივი ცხოვრების ნებართვა, რომელიც „უცხოელთა სამართლებრივი სტატუსის შესახებ“ კანონის მე-15 მუხლის „ზ“ ქვეპუნქტით არის დადგენილი. უცხოურ ყოველდღიურ მეტყველებაში გავრცელებული შემოკლებული სახელწოდება კანონიერ ძალას არ იძენს; სხვა სახელმწიფოთა მუდმივი რეზიდენტობის ინსტიტუტებისგან გამიჯვნაც სასარგებლოა — მათთან შედარება მხოლოდ კონტრასტად შეიძლება, ვიდრე იდენტურობის მითითებით. ქართული გვერდის ყველა პირობა ზუსტად ამ კანონის მე-15, მე-16 და მე-17 მუხლებით განისაზღვრება.
მუდმივი ცხოვრების ნებართვა ბინადრობის ნებართვების სისტემაში განსაკუთრებულ ადგილს იკავებს: იგი არ არის უბრალოდ კიდევ ერთი ვადით გაცემული ნებართვა, არამედ მუდმივი ცხოვრების უფლებით გაიცემა, რაც ნიშნავს, რომ მფლობელის ყოფნის სამართლებრივი საფუძველი აღარ არის დათვლილ ვადებზე მიბმული.
ვინ მიიღებს მუდმივ ნებართვას ოჯახობრივი კავშირით
კანონის მე-15 მუხლის „ზ“ ქვეპუნქტი ოჯახობრივ კავშირზე დაყრდნობით სამ წრეს განსაზღვრავს. მუდმივი ცხოვრების ნებართვა გაიცემა საქართველოს მოქალაქის მეუღლეზე, საქართველოს მოქალაქის არასრულწლოვან შვილზე და საქართველოს არასრულწლოვანი მოქალაქის მშობელზე. ამ სამი კატეგორიის გარეთ ოჯახური კავშირი თვითონ არ ღირს მუდმივი სტატუსის საფუძვლად — მაგალითად, რჩეულ უცხოელზე ან სრულწლოვან შვილზე მიმართვა სხვა საფუძვლებით უნდა აიგოს.
აღნიშნული გამიჯვნა პრაქტიკულად მნიშვნელოვანია: განაცხადის მომზადებისას სწორედ კავშირის დოკუმენტური დადასტურება ხდება გადამწყვეტი — ქორწინების მოწმობა, შვილობის ან მშობლობის დამადასტურებელი აქტი და მოქალაქის ქართული მოქალაქეობის დამადასტურებელი დოკუმენტაცია.
10-წლიანი გზა და რა არ ითვლება ამ ვადაში
მუდმივი ცხოვრების ნებართვა გაიცემა აგრეთვე უცხოელზე, რომელიც დროებითი ბინადრობის ნებართვის საფუძველზე საქართველოში ცხოვრობდა ბოლო 10 წლის განმავლობაში. კანონი ამ ვადის ათვლის წესსაც ზუსტად აწესებს: ამ ვადაში არ ითვლება საქართველოში სწავლის ან მკურნალობის მიზნით ცხოვრების პერიოდი და დიპლომატიურ წარმომადგენლობებსა და მათთან გათანაბრებულ წარმომადგენლობებში მუშაობის პერიოდი.
10-წლიანი გზის გასაგებად გახსოვდეთ, როგორ მუშაობს დროებითი ნებართვების ვადითი სისტემა: მე-15 მუხლის „ა“–„გ“ და „ვ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული დროებითი ბინადრობის ნებართვები პირველად გაიცემა 6 თვიდან 1 წლამდე ვადით, და ამ მუხლით გათვალისწინებული დროებითი ნებართვების მოქმედების ვადა შეიძლება გაგრძელდეს არაუმეტეს 12 წლამდე, იმავე პირობებით, რომლებითაც გაიცა თავდაპირველი ნებართვა. ამრიგად, მუდმივ სტატუსზე გადასვლა სწავლისა და მკურნალობის პერიოდის გამორიცხვით ათვლილი 10 წელია.