რელიგიური დევნა და ლტოლვილის სტატუსი
რელიგიური დევნის საფუძველზე თავშესაფრის მოთხოვნა ეყრდნობა ლტოლვილთა და დევნილთა შესახებ კანონით განსაზღვრულ ლტოლვილის სტატუსს: რელიგია დევნის ხუთ საფუძველს შორის პირდაპირ არის ჩამოთვლილი. ლტოლვილის სტატუსი ენიჭება უცხოელს ან მოქალაქეობის არმქონე პირს, რომელიც იმყოფება წარმოშობის ქვეყნის გარეთ, აქვს საფუძვლიანი შიში, რომ იგი შეიძლება გახდეს დევნის მსხვერპლი რასის, რელიგიის, ეროვნების, გარკვეული სოციალური ჯგუფისადმი კუთვნილების ან პოლიტიკური შეხედულებების გამო, და არ შეუძლია ან, შიშიდან გამომდინარე, არ სურს, დაბრუნდეს წარმოშობის ქვეყანაში ან ისარგებლოს ამ ქვეყნის მფარველობით. ამ განმარტების თითოეული ელემენტი — საზღვარგარეთ ყოფნა, საფუძვლიანი შიში, დევნის ხუთი საფუძველი და დაბრუნების შეუძლებლობა — ცალკე უნდა იყოს დასაბუთებული მოთხოვნაში.
კანონი ითვალისწინებს ჯგუფურ აღიარებასაც: იმ ადამიანთა მასობრივი შემოსვლის შემთხვევაში, რომლებიც აკმაყოფილებენ ამ პირობებს, სამინისტრო იღებს გადაწყვეტილებას, აღიაროს ლტოლვილები ჯგუფური პრინციპით, მათი წარმოშობის ქვეყანაში არსებული საერთო მდგომარეობის გათვალისწინებით. ინდივიდუალური მოთხოვნისგან განსხვავებით, ჯგუფური აღიარება საერთო ვითარებას ეყრდნობა და პოლიტიკური არეულობის ან მასობრივი დევნის პირობებში იძლევა სწრაფ დაცვას.
მოთხოვნის მომზადებისას რეკომენდებულია ყურადღება მიექცეს სამ მიმართულებას: პირადი ისტორიის დეტალურ აღწერას თარიღებით და მოწმობებით; წარმოშობის ქვეყნის ზოგადი ვითარების დოკუმენტირებას, რომელიც პირად შიშს კონტექსტს აძლევს; და დევნის ფორმის იურიდიულ კვალიფიკაციას — ის, რაც მოთხოვნაში ზოგადი დისკომფორტის სახითაა ასახული, სწორი კვალიფიკაციის შემთხვევაშე კანონით გათვალისწინებულ დევნის ფორმად იქცევა. თავშესაფრის მაძიებლის განმარტებები შეფასებისას ცალკე წყაროდ განიხილება, ამიტომ მათი სრულყოფილება და ერთგვაროვნება გადამწყვეტია.
დევნის ფორმები და სერიოზული ზიანი
დევნად მიიჩნევა ქმედება, თუ იგი თავისი ბუნებით ან განმეორებადობით იმდენად სერიოზულია, რომ ადამიანის ძირითადი უფლებების სერიოზული დარღვევაა, ანდა სხვადასხვა ქმედების ისეთი ერთობლიობაა, რომელიც ასევე ძირითადი უფლებების სერიოზულ დარღვევას წარმოადგენს. კანონი დევნის ფორმებსაც ჩამოთვლის: ფიზიკური ან ფსიქიკური ძალადობის, მათ შორის სექსუალური ძალადობის აქტი; დისკრიმინაციული სამართლებრივი, ადმინისტრაციული ან სასამართლო აქტები და ღონისძიებები; არაპროპორციული ან დისკრიმინაციული სისხლისსამართლებრივი დევნა ან სასჯელი; დარღვეული უფლების აღდგენაზე სასამართლოს მიერ უარის თქმა; კონფლიქტის დროს განსაზღვრულ ქმედებაზე უარის თქმის გამო გამოწვეული დევნა; და სქესთან ან არასრულწლოვნობასთან დაკავშირებული ქმედება.
სერიოზულ ზიანად კანონი განიხილავს სასიკვდილო განაჩენს ან სიკვდილით დასჯის საფრთხეს, წარმოშობის ქვეყანაში წამებას, არაადამიანურ და ღირსების შემლახავ მოპყრობას ან სასჯელს, აგრეთვე სიცოცხლისთვის სერიოზულ ინდივიდუალურ საფრთხეს განურჩეველი ძალადობის, საერთაშორისო ან შიდა შეიარაღებული კონფლიქტის ან ადამიანის უფლებების მასობრივი დარღვევის გამო. პოლიტიკური თავშესაფრის მოთხოვნაში სწორედ ამ კატეგორიებზე აგებული ფაქტობრივი მასალა წყვეტს შედეგს. გამოცდილება ცხადყოფს, რომ გადამწყვეტია არა მხოლოდ ის, რა მოხდა, არამედ ისიც, თუ როგორ აღიქმება მომხდარი საერთო კონტექსტში: ცალკე აღებული ეპიზოდი შესაძლოა სუსტად ჩანდეს, მაგრამ განმეორებადი და სისტემური ხასიათის მითითებით ის დევნის ფორმის ნიშანი ხდება. ამიტომ მოთხოვნის მომზადებისას ეპიზოდებს შორის კავშირების ჩვენება ისეთივე მნიშვნელოვანია, როგორც თავად ეპიზოდების აღწერა.