შესავალი: აქტივების მესამე პირებისგან გამოთხოვის არსი
სააღსრულებო წარმოებისას ერთ-ერთ ყველაზე რთულ და გავრცელებულ დაბრკოლებას წარმოადგენს მოვალის მიერ საკუთარი ქონების მესამე პირებისთვის გადამალვა ან გადაცემა. როდესაც კრედიტორი იწყებს აღსრულებას, მოვალეები ხშირად ცდილობენ თავი აარიდონ ფინანსურ პასუხისმგებლობას და თავიანთ აქტივებს (მანქანებს, ტექნიკას, ძვირფასეულობას) დროებით ინახავენ მეგობრებთან, ნათესავებთან ან სპეციალურ საწყობებში. მესამე პირებისგან მოვალის აქტივების გამოთხოვა არის უმნიშვნელოვანესი სამართლებრივი მექანიზმი, რომელიც საშუალებას აძლევს აღმასრულებელს, შევიდეს იმ პირთა ტერიტორიაზეც კი, ვინც არ არის უშუალოდ მოვალე, და ამოიღოს მოვალის კუთვნილი ქონება. ეს პროცესი მიმართულია კრედიტორის კანონიერი უფლებების აღდგენისა და ფიქტიური გარიგებების თუ დამალვის მცდელობების აღკვეთისკენ. ვინაიდან საქმე ეხება ისეთ პირებს, რომლებსაც უშუალოდ არ აქვთ დავალიანება კრედიტორის მიმართ (მესამე პირებს), პროცედურა მოითხოვს უკიდურეს სამართლებრივ სიზუსტეს და მყარ მტკიცებულებებს.
რას ფარავს აქტივების გამოთხოვის მომსახურება
მესამე პირებისგან აქტივების გამოთხოვის მომსახურება ფარავს სრულ საგამოძიებო და სააღსრულებო სპექტრს მოვალის გადამალული ქონების მოსაძიებლად. იურიდიული მომსახურება იწყება ქონების ფაქტობრივი ადგილსამყოფელის იდენტიფიცირებით და იმის მტკიცებულებითი დასაბუთებით, რომ მესამე პირის მფლობელობაში არსებული ნივთი რეალურად მოვალეს ეკუთვნის. სერვისი მოიცავს აღმასრულებლისთვის სპეციალური შუამდგომლობის მომზადებას მესამე პირის ტერიტორიაზე შესვლისა და ჩხრეკის თაობაზე (რაც ხშირად სასამართლოს ნებართვასაც მოითხოვს). მომსახურება ფარავს მესამე პირთან მოლაპარაკებების წარმოებას, რათა მან ნებაყოფლობით გადმოსცეს ქონება და თავიდან აირიდოს პასუხისმგებლობა. უარის შემთხვევაში, იურისტი კოორდინაციას უწევს პოლიციისა და აღმასრულებლის ერთობლივ იძულებით ღონისძიებას, ამოწმებს ქონების ჩამორთმევის ოქმებს და უზრუნველყოფს ქონების უსაფრთხოდ გადმოცემას კრედიტორისთვის ან აღსრულების ეროვნული ბიუროსთვის შემდგომი რეალიზაციის მიზნით.
გავრცელებული სცენარები და პრაქტიკული მაგალითები
მსგავსი სცენარები ყოველდღიურ პრაქტიკაში ძალიან ხშირია. ყველაზე ტიპური მაგალითია, როდესაც ბიზნესმენს (მოვალეს) ერიცხება დიდი დავალიანება, და აღსრულების დაწყებამდე ის თავის ძვირადღირებულ საწარმოო დანადგარებს გადაიტანს სხვა შპს-ს საწყობში, რომელიც მისი ოჯახის წევრზეა რეგისტრირებული. მიუხედავად იმისა, რომ საწყობი სხვას ეკუთვნის, ტექნიკა მოვალის საკუთრებაა და ექვემდებარება დაყადაღებას. მეორე სცენარია საბაჟო და ლოგისტიკური ტერმინალები: მოვალის მიერ შემოტანილი საქონელი ინახება კერძო ტერმინალში (მესამე პირთან). კრედიტორი იურისტის დახმარებით აყადაღებს ამ საქონელს პირდაპირ ტერმინალში და ითხოვს მის გადმოცემას. მესამე სცენარი ეხება ფიქტიურ ჩუქებას ან თხოვებას, როდესაც მოვალე აცხადებს, რომ მანქანა "ათხოვა" მეგობარს, თუმცა რეალურად ცდილობს ყადაღის არიდებას. ასეთ დროს აღმასრულებელი პოულობს მეგობარს (მესამე პირს) და ართმევს მას ავტომობილს.